ترجمه و شرح مصباح الشريعة - گيلاني، عبدالرزاق - الصفحة ٢١٢ - باب بيست و هشتم در بيان راحت

تلف نشود و در سرمايه قصورى راه نيابد. و حاصل هر خوفى نيست، مگر افتادن به خوف ديگر. مثل طلبى كه از كسى دارد تا وصول نشده است خوف دارد كه آن كس شايد بميرد و مالش بسوزد، و بعد از وصول خوف آن دارد كه مبادا به چنگ سارقى افتد، يا آفتى به او رسد. غرض: مالدار، مانند مار دار، هرگز از خوف و ترس فارغ نيست و از تشويش آن خالى نيست.

و حزن قد كدّر عليه عيشه بلا فائدة

پنجم- از آفات حرص، حزن است كه صاحب حرص، اكثر اوقات محزون و مكدّر است و از كدورت خالى نيست.

و حساب لا مخلص له معه من عذاب‌

ششم- آنكه هرگز از حساب مال، يا حساب ماه و سال، فارغ نيست و چنان كه ديگران در حساب عمر هستند و مشغول طاعت، او در حساب مال است و گرفتار زحمت، كه چند شده و به كجا رسيده، يا حساب ماه كه كى منقضى شود كه تا تنخواه و طلبها وصول شود. و نتيجه اين حساب، نيست مگر عذاب و زحمت آخرت، چنان كه حاصل اوّل، نيست مگر رحمت و مغفرت.

و عقاب لا مفرّ له منه و لا حيلة

يكى ديگر از مفاسد حرص، عذاب الهى است و گريزى نيست حريص را از آن، چرا كه حرص، كم مى‌شود كه نكشاند صاحب خود را به ارتكاب محرّمات، و ارتكاب محرّمات، مستلزم عذاب است و عقاب.

و المتوكّل على اللَّه يمسى و يصبح في كنفه، و هو منه في عافية، و قد عجّل اللَّه له كفايته، و هي له من الدّرجات ما اللَّه به عليم‌

و هر كه از اهل توكّل است و كار خود را به حضرت خداوند گذاشته است، صبح و شام بر او مى‌گذرد در حالتى كه در حفظ و حمايت الهى است و در ظلّ‌