ترجمه و شرح مصباح الشريعة - گيلاني، عبدالرزاق - الصفحة ١٦٥ - باب بيست و دوم در آداب حج

شرح‌

قال الصّادق عليه السّلام‌: اذا اردت الحجّ فجرّد قلبك للَّه تعالى من كلّ شاغل، و حجاب كلّ حاجب، و فوّض امورك كلّها إلى خالقك، و توكّل عليه في جميع ما يظهر من حركاتك و سكناتك، و سلّم لقضائه و حكمه و قدره، و دع الدّنيا و الرّاحة و الخلق، و اخرج من حقوق تلزمك من جهة المخلوقين‌

حضرت امام صادق عليه السّلام مى‌فرمايد كه: هر گاه اراده كنى كه به حجّ روى، پيش از آنكه از خانه بيرون روى، خالى كن از دل هر شغل و تعلّق كه هست. و جميع كارها و شغلهاى خود را به «كافى المهمّات» بگذار. و در جميع حركات و سكنات، توكّل به خدا داشته باش. گردن تسليم و رضا به قضاى الهى بنه، و به حكم و تقدير او راضى باش. و دست از دنيا و راحت بردار، و در فكر آن مباش كه ملك و املاك به كه گذارى، و حاصل و محصول چه شود، و طلب و تنخواه به كجا رسد. و نيز خود را خلاص كن از حقوق اللَّه و حقوق النّاس و از مظالم و تبعات مردم، برائت ذمّه حاصل كن.

و لا تعتمد على زادك و راحلتك، و اصحابك و قوّتك، و شبابك و مالك، مخافة ان يصيروا لك عدوّا و وبالا

و اعتماد مكن بر توشه راه، و چارواى سوارى، و رفيقان راه، و به زور و قوّت بدنى و جوانى، و مال بسيار. و فكر مكن كه اسباب سفر و تنعّم را، همه جمع كرده‌اى و تو را در سفر زحمتى و تعبى نخواهد بود، چرا كه در همه حال، اعتماد آدمى بايد به خدا باشد، و وثوقش به لطف او باشد. بسا باشد كه همه اين‌ها كه تو تحصيل كرده‌اى و دل به او بسته‌اى و اعتماد به او دارى، دشمن تو گردند و وبال تو شوند. و حاصل اين‌ها از براى تو غير آزار و زحمت نباشد.