كُلُّ الطَّعامِ كانَ حِلًّا لِبَنِى اسرءيلَ الّا ما حَرَّمَ اسرءيلُ عَلى‌ نَفسِهِ مِن قَبلِ ان تُنَزَّلَ التَّورةُ قُل فَأتوا بِالتَّورةِ فَاتلوها ان كُنتُم صدِقين.

آل‌عمران (٣) ٩٣

٨٩٦. گوشت گاو، از جمله طيبات حرام شده بر يهود، به علت ظلم آنان:

فَبِظُلمٍ مِنَ الَّذينَ هادوا حَرَّمنا عَلَيهِم طَيّبتٍ احِلَّت لَهُم‌ .... [٢]

نساء (٤) ١٦٠

٨٩٧. گوشت گوسفند، از جمله طيبات حرام شده بر يهود، به سبب ظلم آنان:

فَبِظُلمٍ مِنَ الَّذينَ هادوا حَرَّمنا عَلَيهِم طَيّبتٍ احِلَّت لَهُم‌ ....

نساء (٤) ١٦٠

يهود و لقاءاللَّه‌

٨٩٨. يهود، هراسان از مرگ و غير مشتاق به لقاى الهى:

قُل يايُّهَا الَّذينَ هادوا ... ء ولا يَتَمَنَّونَهُ ابَدًا بِما قَدَّمَت ايديهِم واللَّهُ عَليمٌ بِالظلِمين.

جمعه (٦٢) ٦ و ٧

يهود و محمّد صلى الله عليه و آله‌

٨٩٩. ارتداد و رويگردانى يهود از اسلام و پيامبر صلى الله عليه و آله پس از بيان صفات او در كتاب‌هايشان و آشكار شدن حق بر ايشان:

انَّ الَّذينَ ارتَدّوا عَلى‌ ادبرِهِم مِن بَعدِ ما تَبَيَّنَ لَهُمُ الهُدَى الشَّيطنُ سَوَّلَ لَهُم واملى‌ لَهُم. [٣]

محمّد (٤٧) ٢٥

٩٠٠. ائتلاف طوايف يهود با مشركان، در جنگ عليه پيامبر صلى الله عليه و آله و مؤمنان:

اذجاءوكُم مِن فَوقِكُم ومِن اسفَلَ مِنكُم واذ زاغَتِ الابصرُ وبَلَغَتِ القُلوبُ الحَناجِرَ وتَظُنّونَ بِاللَّهِ الظُّنونا. [٤]

احزاب (٣٣) ١٠

٩٠١. بى احترامى يهود به پيامبر صلى الله عليه و آله با گفتن سخنان تمسخر آميز:

يايُّهَا الَّذينَ ءامَنوا لاتَقولوا رعِنا وقولوا انظُر نا واسمَعوا ولِلكفِرينَ عَذابٌ اليم. [٥]

بقره (٢) ١٠٤

[١] . بنا بر اين احتمال كه حكم تحريم شتر در تورات نبوده وخداوند براى ظلم و كفر آنان اين حكم را براى كيفر آنها وضع كرده باشد. (مجمع البيان، ج ٣- ٤، ص ٧٩٤)

[٢] . در روايتى از امام صادق عليه السلام در ذيل آيه شريفه آمده است: گوشت شتر و گاو و گوسفند بر آنان حرام شده بود. (البرهان، ج ٢، ص ١٩٨)

[٣] . بنا بر يك تفسير، مقصود از «ان الذين ارتدّوا» يهوداست كه بعد از علم به صفات و نبوت پيامبر صلى الله عليه و آله به آن حضرت كافر شدند. (الكشاف، ج ٤، ص ٣٢٦)

[٤] . مقصود از «من فوقكم» يهوديان بنى قريظه و بنى نضيراند و مقصود از «من اسفل منكم» ابو سفيان و پيروانش مى‌باشند. (مجمع البيان، ج ٧- ٨، ص ٥٣٢)

[٥] . كلمه «راعنا» نزد يهوديان يك قسم نفرين و فحش بود، ولى مسلمانان وقتى كلام رسول خدا صلى الله عليه و آله را درست متوجه نمى‌شدند از پيامبر خواهش مى‌كردند كمى شمرده‌تر صحبت كند و اين خواهش را با كلمه «راعنا» ادا مى‌كردند، ولى يهوديان از اين فرصت استفاده كرده، وقتى به رسول خدا صلى الله عليه و آله مى‌رسيدند وانمود مى‌كردند قصدشان رعايت ادب است، ولى منظورشان ناسزا بود. چون منظور واقعى يهود روشن شد، آيه شريفه مسلمانان را نهى كرد از اينكه كلمه «راعنا» را به كار ببرند. (الميزان، ج ١، ص ٢٤٨؛ فتح القدير، ج ١، ص ١٤٥)