فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٢٦٤ - يعقوب عليه السلام و فرزندان
٢٤٤. عدم ورود از يك دروازه و گزينش دروازههاى متعدّد، براى ورود به شهر، توصيه يعقوب عليه السلام به فرزندانش، در آستانه سفر دوم آنان به مصر:
وقالَ يبَنِىَّ لا تَدخُلوا مِن بابٍ وحِدٍ وادخُلوا مِن ابوبٍ مُتَفَرّقَةٍ ....
يوسف (١٢) ٦٧
٢٤٥. نگرانى يعقوب عليه السلام از چشم زخم و حسادت بر فرزندان خويش، در صورت ورود جملگى آنان به مصر از يك دروازه:
وقالَ يبَنِىَّ لا تَدخُلوا مِن بابٍ وحِدٍ وادخُلوا مِن ابوبٍ مُتَفَرّقَةٍ .... [١]
يوسف (١٢) ٦٧
٢٤٦. اطاعت فرزندان يعقوب از پدر خويش، با ورود از دروازههاى متعدّد به مصر:
وقالَ يبَنِىَّ لا تَدخُلوا مِن بابٍ وحِدٍ وادخُلوا مِن ابوبٍ مُتَفَرّقَةٍ ... ء ولَمّا دَخَلوا مِن حَيثُ امَرَهُم ابوهُم ....
يوسف (١٢) ٦٧ و ٦٨
٢٤٧. برآورده شدن حاجت يعقوب عليه السلام، با ورود فرزندانش از دروازههاى متعدد به مصر:
وقالَ يبَنِىَّ لا تَدخُلوا مِن بابٍ وحِدٍ وادخُلوا مِن ابوبٍ مُتَفَرّقَةٍ ... ء ولَمّا دَخَلوا مِن حَيثُ امَرَهُم ابوهُم ما كانَ يُغنى عَنهُم مِنَ اللَّهِ مِن شَىءٍ الّا حاجَةً فى نَفسِ يَعقوبَ قَضها ....
يوسف (١٢) ٦٧ و ٦٨
٢٤٨. جلوگيرى نكردن تدبير يعقوب عليه السلام [اختيار كردن دروازههاى متعدد براى ورود به مصر] از مقدّرات خدا، براى فرزندان او:
وقالَ يبَنِىَّ لا تَدخُلوا مِن بابٍ وحِدٍ وادخُلوا مِن ابوبٍ مُتَفَرّقَةٍ ... ء ولَمّا دَخَلوا مِن حَيثُ امَرَهُم ابوهُم ما كانَ يُغنى عَنهُم مِنَ اللَّهِ مِن شَىءٍ ....
يوسف (١٢) ٦٧ و ٦٨
٢٤٩. دستور يعقوب عليه السلام به فرزندانش، براى جستجو و تفحّص از يوسف عليه السلام و بنيامين:
يبَنىَّ اذهَبوا فَتَحَسَّسوا مِن يوسُفَ واخيهِ ولا تايَسوا مِن رَوحِ اللَّهِ انَّهُ لا يايَسُ مِن رَوحِ اللَّهِ الَّا القَومُ الكفِرون.
يوسف (١٢) ٨٧
٢٥٠. اقرار و اعتراف فرزندان در حضور يعقوب عليه السلام، به گناه و خطاى خويش:
قالوا يابانَا استَغفِر لَنا ذُنوبَنا انّا كُنّا خطِين. [٢]
يوسف (١٢) ٩٧
٢٥١. طلب آمرزش از خداوند، درخواست پسران يعقوب از آن جناب:
قالوا يابانَا استَغفِر لَنا ذُنوبَنا انّا كُنّا خطِين.
يوسف (١٢) ٩٧
٢٥٢. آمرزشطلبى از خداوند، نويد و وعده يعقوب عليه السلام به فرزندانش:
قالوا يابانَا استَغفِر لَنا ذُنوبَنا انّا كُنّا خطِين. ء قالَ سَوفَ استَغفِرُ لَكُم رَبّى انَّهُ هُوَ الغَفُورُ الرَّحيم.
يوسف (١٢) ٩٧ و ٩٨
٢٥٣. نگرانى يعقوب عليه السلام از آينده دينى فرزندان خود:
ام كُنتُم شُهَداءَ اذ حَضَرَ يَعقوبَ المَوتُ اذ قالَ لِبَنيهِ ما تَعبُدونَ مِن بَعدى ....
بقره (٢) ١٣٣
[١] . پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: ترس يعقوب عليه السلام از چشم زخم بود. (الدرالمنثور، ج ٤، ص ٥٥٧)
[٢] . در جمله، حذف و تقديرى است و تقدير چنين است: وقتى برادران يوسف نزد پدر رفتند و پيراهن يوسف را به روى پدر انداختند، چشمش بينا شد و وقتى آنان را ديد. گفتند: اى پدر، از خدا آمرزش گناهان ما را بخواه. (التبيان، ج ٦، ص ١٩٥)