با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٨٦ - داورى ميان محدث نورى و قاضى طباطبايى

اربعين بوده است. چرا كه هيچ كس آن را غير اربعين نقل نكرده و تشرّف جابر در اربعين چيزى است كه علما آن را فهميده‌اند و ارباب مقاتل بر آن اتفاق نظر دارند.

سپس- در توجيه امكان حركت- مى‌گويد: شتران رهوار و اسبان عربى كه در آن روزگار مورد استفاده قرار مى‌گرفت، مسافت‌هايى دراز را در مدتى كوتاه طى مى‌كرد؛ و شايد مانند آنها را در روزگار ما نتوان يافت!

استدلال قاضى طباطبائى به ده نكته‌

سپس ايشان شواهد چندى را براى تحقّق سفر از عراق به شام- و بالعكس- در مدّت ده يا هشت يا هفت و بلكه كمتر روز ذكر مى‌كند. از آن جمله است:

١. سيّد محسن امين در «اعيان الشيعه» مى‌نويسد: ميان عراق و شام راه مستقيمى وجود دارد كه عرب‌هاى عقيل در زمان ما تنها در يك هفته آن را طى مى‌كنند.

٢. نيز آقاى امين (ره) مى‌نويسد: عرب‌هاى صليب- اهل حوران واقع در قبله دمشق- تا عراق را در مدت هشت روزى مى‌پيمودند.

٣. خبر مرگ معاويه يك هفته بعد به كوفه رسيد. مامقانى در تنقيح المقال به نقل از كشّى با اسنادش از ابو خالد تمّار گويد: روز جمعه‌اى همراه ميثم تمّار كنار فرات بودم، كه بادى وزيدن گرفت و او در يكى از كشتيهاى روم بود. گويد: بيرون آمد و به باد نگاه كرد و گفت: جلوى كشتى‌تان را ببنديد. اين بادى است سخت. هم اينك معاويه مرد. گويد:

جمعه بعد قاصدى از شام رسيد ومن ضمن ديدار با او، كسب خبر كردم و گفتم: اى بنده خدا! چه خبر؟ گفت: حال مردم بسيار خوب است. امير المؤمنين مرد و مردم با يزيد بيعت كردند. گفتم: چه روزى وفات كرد؟ گفت: روز جمعه. [١]

٤. مرگ معاويه در پانزدهم رجب سال شصت و حركت امام حسين (ع) از مدينه در ٢٨ رجب بوده است؛ و در همين فاصله زمانى- سيزده روز- رسيدن پيك و عدم بيعت تحقّق يافت، با آنكه فاصله ميان شام و حجاز بيش از عراق است.

٥. طبرى نوشته است كه بسر بن أرطاة به ابو بكر مهلت داد كه ظرف يك هفته از كوفه به شام برود و باز گردد؛ و رفتن او نزد معاويه و بازگشت وى نزد بسر در هفت روز

[١] . تنقيح المقال، ج ٣، ص ٢٦٢، شماره ١٢٣٤٤.