تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٤٣ - شرح آيات

در حديثى آمده است كه

«كسى كه فرياد «اى مسلمانان» را بشنود و به آن پاسخ ندهد، مسلمان نيست».

«وَ قُولُوا آمَنَّا بِالَّذِي أُنْزِلَ إِلَيْنا وَ أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ وَ إِلهُنا وَ إِلهُكُمْ/ ٤٧٠ واحِدٌ وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ‌- و بگوييد كه به آنچه بر ما و بر شما نازل شده است ايمان آورديم و خداى ما و خداى شما يكى است و ما به او اسلام آورده‌ايم و تسليم شده به فرمان اوييم.» حقيقت آن است كه: وجود محور يكتاپرستى واحدى كه همگان به آن مؤمن بوده باشند، محكمترين اساس همزيستى صلح آميز در ميان دريافتها به شمار مى‌رود.

[٤٧] گاه كارها بر بعضى از اهل كتاب مشتبه مى‌شود، در صورتى كه بعضى ديگر هر چه زودتر بر اثر معرفتى كه نسبت به رسالتها دارند، به رسالتى ايمان مى‌آورند كه خدا با آن به رسالتها خاتمه داده است، چه آن رسالتها به نيكوترين صورت در اين آخرين رساله تجلى پيدا كرده است.

«وَ كَذلِكَ أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الْكِتابَ‌- و بدين گونه كتاب را بر تو فرو فرستاديم،» كه شايد معنى آن چنين باشد: به همان گونه كه بر رسولان پيش از تو فرو فرستاده بوديم.

«فَالَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ يُؤْمِنُونَ بِهِ‌- پس كسانى كه به آنان كتاب داده بوديم، به آن ايمان مى‌آورند.» از آن روى كه آن را نوشته شده در نزد (كتابهاى) خود مى‌يابند، و بدان سبب كه در آن همان گواهيهاى راستين را مى‌يابند كه در كتابهاى پيش از آن وجود داشته است.

«وَ مِنْ هؤُلاءِ مَنْ يُؤْمِنُ بِهِ‌- و بعضى از اينان به آن ايمان مى‌آورند.» شايد مقصود كسانى از غير اهل كتاب بوده باشد كه در جزيرة العرب در