تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٩٠ - شرح آيات

مى‌شوند، و روزى بر جلادان نمى‌گذرد مگر اين كه گامى به عذاب نزديكتر مى‌شوند.

[٥] «مَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ اللَّهِ فَإِنَّ أَجَلَ اللَّهِ لَآتٍ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ‌- هر كه اميد به ملاقات خدا دارد (بداند) كه اجل خدا خواهد رسيد و او بسيار شنوا و بسيار دانا است.» اين آيه مايه اميد و آرزوى كسانى است كه در معرض شلاقهاى جلادان قرار گرفته، يا به سبب ايمانشان به دور افكنده شده‌اند، و در آن هنگام كه بلا و آزمايش پايان پذيرد، فرج نزديك مى‌شود، و جهاد و صبر تو را خدا مى‌بيند.

هارون الرشيد طاغوت عباسى كسى را به نزد امام موسى بن جعفر (ع) كه در بند او بود فرستاد تا از او دلجويى كند، پس امام او را نپذيرفت و چيزى گفت كه محتوايش چنين بود: روزى بر من نمى‌گذرد مگر اين كه پاداشم در نزد پروردگارم افزايش پيدا مى‌كند، و عقاب و كيفر تو در نزد پروردگارت بيشتر مى‌شود، و زود باشد كه براى رسيدگى به حساب در برابر پروردگارمان با يكديگر رو به رو شويم.

[٦] «وَ مَنْ جاهَدَ فَإِنَّما يُجاهِدُ لِنَفْسِهِ‌- و هر مجاهده و تلاش و كوشش كند، براى خود تلاش و كوشش كرده است.» هنگامى كه مؤمن در برابر خواسته‌هاى نامطلوب نفس خود مقاومت مى‌كند، و با فشارهاى زندگى به چالش برمى‌خيزد، نام وى در نزد خدا به عنوان مجاهد ثبت مى‌شود، و جهاد به معنى كوشيدن به اندازه توانايى در راه خدا است، و جهاد انسان به حساب او محسوب مى‌شود و خدا عمل هيچ عمل كننده‌اى را ضايع و تباه نمى‌كند.

روزهاى زندگى انسان به منزله پولهاى كاغذى است كه با برافتادن يك نظام حكومت و جانشين شدن نظام ديگرى به جاى آن ساقط مى‌شود، پس اگر براى تغيير آنها شتاب نورزد يا آنها را با كالايى مبادله نكند، به صورت پاره‌هاى كاغذ رنگين بى‌اعتبارى درمى‌آيد؛/ ٤١٦ و روزهايى كه از آدمى مى‌گذرد بازگشت ندارد، و در حديثى از امير المؤمنين على- عليه السلام- آمده است كه گفت