پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٤٦ - شرح و تفسير صفات والاى پرهيزكاران

راه خدا جهاد كنند و شهيد شوند، بيشتر از كسى كه قادر (بر گناه و حرام و اعمال ناشايست) شود و عفت و پاكدامنى پيشه كند، نيست؛ نزديك است كه فرد پاكدامن و عفيف، فرشته‌اى از فرشتگان الهى شود».

چرا چنين نباشد در حالى كه در ميدان جهاد اكبر بر دشمن خطرناكى همچون هواى نفس و شيطان غالب شده است.

سپس در وصف مهم ديگرى از پرهيزگاران مى‌فرمايد: «آنها براى مدتى كوتاهى در اين جهان صبر و شكيبايى پيشه كردند و به دنبال آن آسايشى طولانى نصيبشان شد.

اين تجارتى پرسود است كه پروردگارشان براى آنها فراهم ساخته است»؛ (صبروا أيّاما قصيرة أعقبتهم راحة طويلة. تجارة مربحة يسّرها لهم ربّهم).

صبر و شكيبايى خواه در مسير طاعت باشد يا در برابر وسوسه‌هاى گناه و يا در مقابل مصيبت، از صفات برجسته پرهيزگاران است.

هيچ‌كس به هيچ هدف مهمى خواه مادى باشد يا معنوى، بدون صبر و استقامت نمى‌رسد و اگر انسان اين صفت را از دست دهد دين و ايمان و شرف و آبروى او به خطر خواهد افتاد و به همين دليل در عبارت ديگرى از مولا صبر، نسبت به ايمان همچون سر نسبت به بدن شمرده شده است: «و عليكم بالصّبر فإنّ الصّبر من الإيمان كالرّأس من الجسد». [١]

در حديثى كه مرحوم كلينى در كافى از امام باقر عليه السّلام نقل مى‌كند، مى‌خوانيم: «الجنّة محفوفة بالمكاره و الصّبر، فمن صبر على المكاره فى الدّنيا دخل الجنّة؛ و جهنّم محفوفة باللّذات و الشّهوات فمن أعطى نفسه لذّتها و شهوتها دخل النّار؛ بهشت در لابه‌لاى ناملايمات و شكيبايى پيچيده شده، پس آن‌كس كه در دنيا در برابر ناملايمات شكيبايى كند (و از وسوسه‌هاى گناه و شهوات صرف‌نظر نمايد) داخل بهشت مى‌شود و جهنم در لابه‌لاى لذّات و شهوات گناه‌آلود پيچيده شده، پس هركس نفس‌

[١]. نهج البلاغه، كلمات قصار، ٨٢.