پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨١ - شرح و تفسير مانند شيطان و قابيل نباشيد

و دفع في نسبكم، و أجلب بخيله عليكم، و قصد برجله سبيلكم).

اين تعبيرات پرمعنا برگرفته از آيات قرآن مجيد است؛ در آيه ٣٣ سوره حجر مى‌خوانيم كه شيطان آدم را بدين‌گونه تحقير كرد: « «لَمْ أَكُنْ لِأَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهُ مِنْ صَلْصالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ» من هرگز براى بشرى كه او را از گل خشكيده‌اى كه از گل بدبويى گرفته شده است آفريده‌اى، سجده نخواهم كرد». او به جهت غرور و حسادت و تكبّرش جمله‌ «نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي» از كلام خدا را كه بزرگترين فخر آدم است به فراموشى سپرد و در آيه ١٢ از سوره اعراف مى‌خوانيم كه گفت: « «أَنَا خَيْرٌ مِنْهُ خَلَقْتَنِي مِنْ نارٍ وَ خَلَقْتَهُ مِنْ طِينٍ» من از او بهترم، مرا از آتش فروزان آفريده‌اى و او را از گل (بى مقدار)» كه با اين از نسب آدم عيبجويى مى‌كند، در حالى كه اگر كبر و غرور اجازه مى‌داد مى‌دانست كه خاك منبع انواع بركات و حيات موجودات است و بر آتش برترى دارد. در آيه ٦٤ سوره اسراء مى‌خوانيم كه خداوند به او مى‌گويد: « «وَ أَجْلِبْ عَلَيْهِمْ بِخَيْلِكَ وَ رَجِلِكَ» (براى آزمايش انسانها) لشكر سواره و پياده‌ات را بر آنها گسيل دار» و در آيه ١٦ سوره اعراف مى‌خوانيم كه شيطان مى‌گويد: « «لَأَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِراطَكَ الْمُسْتَقِيمَ» من سر راه مستقيم تو در برابر آنها كمين مى‌كنم».

آرى چنين دشمنى كه نه شخصيّت والاى آدم را قبول دارد و نه اصل و نسب او را مى‌پذيرد و تمام نيروهاى خود را براى گمراه ساختن او بسيج كرده است بسيار خطرناك است و بايد از او برحذر بود.