پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٨ - ترجمه

و آيه‌اى محكم و روشن براى آن قرار داده كه از آن بازمى‌دارد يا به سوى آن دعوت مى‌كند. (بازداشتن از معاصى و دعوت به سوى اطاعت) رضا و خشم او در گذشته و حال يكسان است. (و اين احكام مخصوص به گروه خاصّى نيست) بدانيد خداوند هيچ‌گاه به سبب كارى كه بر پيشينيان خشم گرفته خشنود نمى‌شود و هرگز بر شما به سبب چيزى كه از پيشينيان راضى شده است، خشمگين نمى‌گردد. (آرى) شما در راه روشنى گام بر مى‌داريد (كه همه انبيا به آن دعوت كرده‌اند) و همان سخنى را مى‌گوييد كه بزرگان پيش از شما گفته‌اند. خداوند نياز دنياى شما را برطرف ساخته و شما را به شكر نعمتهايش ترغيب كرده (تا نعمتش را بر شما افزون كند) و ذكر و يادش را با زبان بر شما واجب ساخته است (تا دلهايتان همواره بيدار باشد).

شرح و تفسير هدايت الهى در سايه قرآن‌

در بخش اول خطبه امام عليه السّلام درباره مبدأ و معاد و صفات جمال و جلال الهى و پاداش و كيفر روز قيامت و همچنين بعثت انبيا و رسولان الهى و بيان حلال و حرام براى آنها سخن گفت.

در اين بخش درباره قرآن مجيد كه برترين معجزه پيامبر اسلام و جامع‌ترين دستور العمل تا روز قيامت است سخن مى‌گويد و اوصاف مختلفى براى آن ذكر مى‌كند كه همگى دلالت بر جامعيّت قرآن دارد.

مى‌فرمايد: «قرآن امركننده و بازداره است، خاموش است و گويا، و حجت خداست بر خلق. خداوند پيمان عمل به آن را از بندگانش گرفته و آنان را در گرو دستورات قرآن قرار داده است»؛ (فالقرآن آمر زاجر، و صامت ناطق. حجّة اللّه على خلقه. أخذ عليه ميثاقهم، و ارتهن عليهم أنفسهم).