سوى مشركان شكنجه شد، هرچند به حكم اجبار كلماتى را در بيزارى از اسلام بر زبان جارى ساخت؛ ولى سخت ناراحت و گريان شد و خدمت پيامبر آمد و آيه شريفه‌ «إِلَّا مَنْ أُكْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِيمانِ» [١] كه دليلى بر جواز تقيّه در اين موارد است، درباره وى نازل گرديد. مفسّران به اجماع نزول اين آيه را درباره عمار مى‌دانند. او از كسانى بود كه به سرزمين حبشه هجرت كرد و به دو قبله نماز گزارد. او از مهاجران نخستين است كه در جنگ بدر و همه جنگهاى اسلامى حضور داشت.

پيامبر صلّى اللّه عليه و اله درباره وى فرمود: «انّه مليئ إيمانا إلى أخمص قدميه؛ عمار سرتاپا مملو از ايمان است» و نيز فرمود: «من أبغض عمّارا أبغضه اللّه؛ كسى كه با عمار دشمن كند خدا دشمن او خواهد بود». در حديث ديگرى از آن حضرت مى‌خوانيم كه: «بهشت مشتاق چهار نفر است: على و عمار و سلمان و ابو ذر».

ابن عبد البرّ مى‌افزايد: اخبار متواترى داريم كه پيامبر صلّى اللّه عليه و اله درباره عمار فرمود: «تقتل عمّارا الفئة الباغية؛ عمار را گروه ستمگر و متجاوز خواهند كشت». ابن عبد البر اين خبر را از صحيح‌ترين اخبار مى‌شمرد. مى‌دانيم كه عمار به دست ياران معاويه در صفين شهيد شد و عجب اينكه بسيارى از مردم اين خبر را شنيده بودند كه مهم‌ترين سند در جنايات معاويه است؛ ولى باز از خواب غفلت بيدار نشدند.

ابن عبد البرّ در ادامه سخنان خود روايتى از ابو عبد الرحمان سلمى نقل مى‌كند كه مى‌گويد: ما با على عليه السّلام در صفين بوديم. عمّار ياسر را ديدم كه به هرسو حركت مى‌كرد اصحاب محمّد او را همراهى مى‌كردند گويى پرچم آنها بود. و از عمار شنيدم كه به هاشم ابن عقبه (عتبه) مى‌گفت اى هاشم به پيش بتاز كه بهشت در سايه شمشيرهاست. امروز دوستانم محمد صلّى اللّه عليه و اله و يارانش را ملاقات خواهند كرد. مى‌دانم كه ما بر حق و آنها بر باطل‌اند. عبد الله ابن سلمه مى‌گويد: من در روز صفين به عمار مى‌نگريستم كه تشنه شد و تقاضاى آب كرد، ظرف شيرى براى او آوردند او گفت امروز روز ملاقات دوستان است‌

[١]. نحل، آيه ١٠٦.