پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٥٨

نمى‌داد).

ابن ابى الحديد بعد از نقل اين سخن و تمجيد در پى به سراغ سخنان كسانى مى‌رود كه در پاره‌اى از امور بر سياست على عليه السّلام خرده گرفته‌اند از جمله:

١- چرا على عليه السّلام به هنگام بيعت براى خلافت، معاويه را در شام تثبيت نكرد تا پس از استقرار حكومتش او را بدون جنگ و خونريزى عزل نمايد؟

در پاسخ مى‌گويد: على عليه السّلام مى‌دانست اين كار سبب تقويت معاويه و امتناع بيشتر او از بيعت مى‌شود و پس از آن ديگر هيچ عذرى براى عزل او پذيرفته نبود.

٢- چرا على عليه السّلام هنگامى كه در ميدان صفين بر شريعه فرات مسلط شد معاويه و لشكريانش را از آن منع نكرد تا از تشنگى به ستوه آيند، در حالى كه معاويه پيش از آن، چنين كرده بود؟

در پاسخ مى‌گويد: على عليه السّلام همچون معاويه نبود كه شكنجه دشمنان را مخصوصا از طريق عطش جايز بشمارد، زيرا خدا در مورد هيچ‌يك از مجرمان چنين حكمى را صادر نكرده است.

٣- چرا على عليه السّلام در قرارداد ترك مخاصمه با معاويه حاضر شد نام امير مؤمنان (خليفه رسول اللّه صلّى اللّه عليه و اله) را از كنار نامش محو كنند، كارى كه شبهه را در نفوس اهل شام تقويت كرد؟

در پاسخ مى‌گويد: اين كار على عليه السّلام دقيقا همچون روش پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله در جريان صلح حديبيه بود كه وقتى سران شرك اصرار كردند پيامبر صلّى اللّه عليه و اله عنوان رسول اللّه را از عقدنامه صلح حذف كند، موافقت كرد (و چون كسى راضى به اين كار نبود خود اقدام به اين كار نمود) و پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله اين جريان را به على عليه السّلام قبلا خبر داده بود.

٤- چرا على عليه السّلام با اينكه از كثرت دشمنان خود باخبر بود، اقدامات امنيتى را در اين مورد به اجرا در نياورد؟ در پاسخ مى‌گويد: على عليه السّلام در اين كار از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله پيروى‌