پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٣٧ - نكته زكات ركن مهم جامعه اسلامى

هم قرار گرفته است.

از سوى ديگر يكى از خطرناك‌ترين پديده‌هاى اجتماعى، فاصله طبقاتى است؛ قشرى مرفّه و صاحب همه‌چيز و قشرى محروم از نيازهاى ابتدايى زندگى در برابر هم قرار گيرند كه هم به قشر محروم آسيب مى‌رسد و هم بر اثر واكنشهاى شديد آن قشر، قشر مرفّه آسيب مى‌بيند و ناامنى در كلّ جامعه آشكار مى‌شود.

در آيه ١٩٥ سوره بقره مى‌خوانيم: «وَ أَنْفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ لا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ» مفهومش اين است كه اگر مى‌خواهيد از هلاكت نجات يابيد انفاق در راه خدا را فراموش نكنيد.

در كلام امير مؤمنان على عليه السّلام اشاره لطيفى به اين حقيقت شده است، زيرا بعد از تقسيم اقشار جامعه به عالم و جاهل و غنّى و فقير مى‌فرمايد: «و إذا بخل الغنيّ بمعروفه باع الفقير آخرته بدنياه» يعنى هنگامى كه اغنيا از نيكى به محرومان بخل ورزند محرومان، جامعه آخرت خويش را به دنيا مى‌فروشند و قيام مى‌كنند و همه قوانين اجتماعى را درهم مى‌شكنند.

از سوى سوم، صفات رذيله‌اى در بسيارى از انسان‌ها بالفعل يا بالقوه وجود دارد كه جز با پرداخت زكات ريشه‌كن نمى‌شود. قرآن مجيد مى‌گويد: « «خُذْ مِنْ أَمْوالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَ تُزَكِّيهِمْ بِها» از اموال آنها صدقه‌اى (به عنوان زكات) بگير تا به وسيله آن آنها را پاك‌سازى و تربيت كنى». [١] آرى! پرداخت زكات تأثير فوق العاده‌اى در تهذيب نفس و پرورش عالى‌ترين صفات انسانى دارد.

(١). توبه، آيه ١٠٣.