پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٠٥ - شرح و تفسير ويژگىهاى مهم قرآن

والايى است براى آن‌كس كه آن را روايت نمايد و حكم قاطعى است براى كسى كه با آن قضاوت كند.

شرح و تفسير ويژگى‌هاى مهم قرآن‌

همان‌گونه كه قبلا گفته شد، امام عليه السّلام در اين خطبه بليغ، نخست از اهميّت تقوا سخن مى‌گويد. سپس راه تقوا را كه پيروى از آيين اسلام است شرح مى‌دهد و در مرحله بعد به اهميّت قيام پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله، آورنده اسلام مى‌پردازد و در اين بخش آخر، از فضايل و امتيازات قرآن كه معجزه جاويدان پيامبر و قانون اساسى اسلام است، سخن مى‌گويد.

جالب اينكه امام در ٤٢ جمله كوتاه و عميق و پرمعنا به ٤٢ امتياز مهم قرآن اشاره و فضيلتهاى آن را به صورت گسترده، تشريح مى‌كند به گونه‌اى كه بالاتر از آن نمى‌توان گفت.

در آغاز به ده فضيلت و امتياز مى‌پردازد و مى‌فرمايد: «سپس خداوند قرآن را بر او نازل فرمود، نورى كه چراغهايش خاموشى ندارد، چراغى كه فروغ آن زوال نپذيرد. دريايى كه ژرفايش درك نشود و راهى كه پيمودنش به گمراهى نمى‌انجامد، شعاعى كه روشنايى‌اش تيرگى نگيرد، فرقان و جداكننده حق از باطلى كه پرتو برهانش خاموش نگردد، بنايى كه اركانش منهدم نشود، و داروى شفابخشى كه با وجود آن، بيماريها وحشت نياورد، قدرتى كه ياورانش شكست نپذيرند و حقّى كه مددكارانش بى‌يار و ياور نمانند»؛ (ثمّ أنزل عليه الكتاب نورا لا تطفأ مصابيحه، و سراجا لا يخبو [١] توقّده، و بحرا لا يدرك قعره، و منهاجا [٢] لا يضلّ نهجه، و شعاعا لا يظلم ضوءه، و فرقانا لا يخمد برهانه، و تبيانا لا تهدم أركانه، و شفاء لا تخشى أسقامه، و عزّا لا تهزم أنصاره، و حقّا لا تخذل‌

[١]. «يخبو» از مادّه «خبو» بر وزن «سرو» به معناى خاموش شدن گرفته شده است.

[٢]. «منهاج» به راه روشن و آشكار گفته مى‌شود و «نهج» به معناى پيمودن چنين راهى است.