پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٧ - بخش ششم

بخش ششم‌

و منها: قد لبس للحكمة جنّتها، و أخذها بجميع أدبها، من الإقبال عليها، و المعرفة بها، و التّفرّغ لها: فهي عند نفسه ضالّته الّتي يطلبها، و حاجته الّتي يسأل عنها. فهو مغترب إذا اغترب الإسلام، و ضرب بعسيب ذنبه، و ألصق الأرض بجرانه، بقيّة من بقايا حجّته، خليفة من خلائف أنبيائه.

ترجمه‌

بخش ديگرى از خطبه: (آن مرد الهى) براى حفظ حكمت و دانش، زرهى بر تن كرده و حكمت را با تمام آدابش دربر گرفته، توجه خاص به آن نموده و آن را به خوبى شناخته و يكسره به آن پرداخته است. حكمت و دانش براى او گمشده‌اى است كه همواره در جستجوى آن است و نيازى اوست كه پيوسته در طلب آن است. او به هنگامى كه اسلام غروب كند و همچون شترى خسته كه از راه رفتن بازماند، و بر زمين قرار گرفته و سينه به آن چسبانده است، پنهان خواهد شد. (آرى) او باقيمانده‌اى از حجّتهاى خداست و خليفه و جانشينى از جانشينان پيامبران اوست.

شرح و تفسير ويژگيهاى آن مرد الهى‌

آنچه در اين بخش آمده در ظاهر پيوندى با بخشهاى سابق اين خطبه ندارد. دليل آن اين است كه مرحوم سيّد رضى در بسيارى از موارد همه خطبه را نقل نمى‌كند، بلكه بخشهايى از آن را به صورت گزينشى انتخاب مى‌كند. تعبير به «منها» نيز در آغاز اين‌