پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٦١ - ترجمه

بخش شانزدهم‌

فانظروا كيف كانوا حيث كانت الأملاء مجتمعة، و الأهواء مؤتلفة، و القلوب معتدلة، و الأيدي مترادفة، و السّيوف متناصرة، و البصائر نافذة، و العزائم واحدة. ألم يكونوا أربابا في أقطار الأرضين، و ملوكا على رقاب العالمين! فانظروا إلى ما صاروا إليه في آخر أمورهم، حين وقعت الفرقة، و تشتّتت الألفة، و اختلفت الكلمة و الأفئدة، و تشعّبوا مختلفين، و تفرّقوا متحاربين، قد خلع اللّه عنهم لباس كرامته، و سلبهم غضارة نعمته، و بقي قصص أخبارهم فيكم عبرا للمعتبرين.

ترجمه‌

بنگريد (اقوام پيشين در آن هنگام كه جمعيّتهايشان متّحد، خواسته‌ها هماهنگ، انديشه‌ها معتدل، دستها پشتيبان هم، شمشيرها يارى‌كننده يكديگر، ديده‌ها نافذ و تصميم‌ها يكى بود چگونه بودند آيا (در آن روز) آنها زمامدار اقطار زمين نبودند و بر مردم جهان حكومت نمى‌كردند، حال بنگريد كه پايان كارشان به كجا كشيد. در آن هنگام كه در ميان آنها جدايى افتاد؛ الفتشان به پراكندگى و اهداف و دلهايشان از هم دور شد و به گروه‌هاى مختلفى تقسيم شدند و در پراكندگى به نبرد باهم پرداختند (در اين هنگام بود كه) خدا لباس كرامت خود را از تنشان بيرون كرد و وسعت و شادابى نعمت را از آنها گرفت، تنها چيزى كه از آنها باقى ماند سرگذشتشان در ميان شما بود كه درس عبرتى است براى عبرت‌گيرندگان.