پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢٩ - شرح و تفسير چرا كعبه در ميان باغهاى سرسبز نيست؟

و قرار، جمّ‌ [١] الأشجار، داني الثّمار، ملتفّ‌ [٢] البنى، [٣] متّصل القرى، بين برّة [٤] سمراء، [٥] و روضة خضراء، و أرياف‌ [٦] محدقة [٧]، و عراص‌ [٨] مغدقة [٩]، و رياض ناضرة [١٠]، و طرق عامرة، لكان قد صغر قدر الجزاء على حسب ضعف البلاء).

امام عليه السّلام با ترسيم دقيق و زيبايى كه براى يك منطقه خرم و سرسبز با ذكر دوازده وصف مختلف بيان فرموده، همه گفتنيها را در اين زمينه گفته و به تمام زيباييها كه براى يك سرزمين خرم و آباد است با دقت هرچه تمام‌تر، اشاره كرده و فصاحت و بلاغت را به اوج رسانده است.

به يقين اگر خانه خدا در سرزمين بسيار خوش آب و هوايى كه امام اوصاف آن را بيان فرموده قرار مى‌داد، به گردشگاه مهمى تبديل مى‌شود كه گروهى براى خوشگذرانى به آنجا مى‌آمدند و درس‌هاى تربيتى و اخلاقى حج به فراموشى سپرده مى‌شد.

آن‌گاه درباره ساختمان خانه كعبه مى‌فرمايد: «و اگر پى و بنيانى كه خانه كعبه بر آن نهاده شده و سنگهايى كه بناى آن را بالا برده از زمرد سبز و ياقوت سرخ همراه با نور و

[١]. «جم» به معناى فراوان و انبوه است.

[٢]. «ملتف» به معناى مجتمع و تراكم از ريشه «لفّ» بر وزن «كف» به معناى پيچيدن گرفته شده است.

[٣]. «بنى» جمع «بنيه» يعنى بنا.

[٤]. «برّه» و «برّ» به معناى گندم.

[٥]. «سمراء» يعنى گندمگون.

[٦]. «ارياف» جمع «ريف» زمينى است كه در آن زراعت مى‌شود و آباد است و به معناى روستا نيز آمده است.

[٧]. «محدقه» يعنى محلى كه باغ و بوستان دارد.

[٨]. «عراص» جمع «عرصة» حياط خانه است.

[٩]. «مغدقة» يعنى فراوان و زياد و در اصل از «غدق» بر وزن «شفق» به معناى آب فراوان گرفته شده است.

[١٠]. «ناضرة» به معناى شاداب و سرسبز از ريشه «نضرة» به معناى شادابى خاصى است كه بر اثر وفور نعمت حاصل مى‌شود.