پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٦٨ - ٤- يكسان بودن حكم خدا درباره همگان

آدم عليه السّلام اطاعت كند، لذا در حديثى از امام صادق عليه السّلام آمده است كه: «و اللّه لو أنّ إبليس سجد للّه بعد المعصية و التّكبّر عمر الدّنيا، ما نفعه ذلك و لا قبله اللّه منه ما لم يسجد لادم كما أمر اللّه أن يسجد له؛ به خدا سوگند اگر ابليس به اندازه عمر دنيا بعد از آن معصيت، سجده براى خدا مى‌كرد، سودى به حال او نداشت و خدا از او نمى‌پذيرد جز اينكه بازگردد و بر آدم سجده كند. آن‌گونه كه خدا به او دستور داده بود». [١]

٤- يكسان بودن حكم خدا درباره همگان‌

از پيام‌هاى مهم اين بخش از خطبه اين است كه رابطه خلق با خالق رابطه اطاعت و بندگى است و همه انسانها، بلكه همه مخلوقاتى كه در شرايط يكسان قرار دارند، در احكام او يكسانند و آن‌گونه كه جمعى از يهود و نصارا خود را فرزندان خدا و خاصّان او مى‌پنداشتند و مجازاتى جز اندك براى خود در برابر اعمالشان قائل نبودند: «وَ قالَتِ الْيَهُودُ وَ النَّصارى‌ نَحْنُ أَبْناءُ اللَّهِ وَ أَحِبَّاؤُهُ» [٢] خيالى باطل و فكرى بى‌اساس است.

بنابراين هرگاه تكبّر و تعصّب و نافرمانى سبب رانده شدن كسى از درگاه خدا شود و هركس در هرجا آلوده به چنين صفتى گردد، سرنوشتى غير از آن نخواهد داشت. نژادها، اقوام، انسانها و غير انسانها همه مشمول همين قاعده‌اند.

(١). الكافى، جلد ٨، صفحه ٢٧١.

(٢). مائده، آيه ١٨.