پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١٦ - شرح و تفسير هركارى وقتى دارد!

نزنيد) در برابر بلاها و مشكلات شكيبا باشيد، دست‌ها و شمشيرهاى خود را در طريق هواى نفس و آنچه بر زبانتان جارى مى‌شود به كار نگيريد و نسبت به آنچه خداوند تعجيل آن را لازم ندانسته شتاب نكنيد»؛ (إلزموا [١] الأرض، و اصبروا على البلاء. و لا تحرّكوا بأيديكم و سيوفكم في هوى ألسنتكم، و لا تستعجلوا بما لم يعجّله اللّه لكم).

همان‌گونه كه گروهى از جهاد فى سبيل اللّه فرار مى‌كنند، گروهى به عكس عجله دارند و نابه‌هنگام طالب جهاد و گاه شهادت در راه خدا هستند. گرچه نيّات اين گروه مقدس است ولى اعمال بدون برنامه و بى‌موقع به يقين آثار منفى و نادرستى دارد. به همين دليل امام عليه السّلام از اين كار نهى مى‌كند.

سپس به صورت دليل چنين مى‌فرمايد: «زيرا آن كس از شما كه در بستر خويش بميرد ولى معرفت پروردگار خود و رسول او و اهل بيتش را به‌طور شايسته داشته باشد شهيد از دنيا رفته است. پاداش او بر خداست و ثواب اعمال صالحى را كه قصد آن را داشته مى‌برد و نيّتش جاى ضربات شمشيرش را مى‌گيرد»؛ (فإنّه من مات منكم على فراشه و هو على معرفة حقّ ربّه و حقّ رسوله و أهل بيته مات شهيدا، و وقع أجره على اللّه، و استوجب ثواب ما نوى من صالح عمله، و قامت النّيّة مقام إصلاته‌ [٢] لسيفه).

در پايان در جمله‌اى فشرده مى‌افزايد: « (بدانيد) هركارى، وقتى دارد و سرآمدى»؛ (فانّ لكلّ شي‌ء مدّة و أجلا).

اين جمله‌هاى حكيمانه در هرعصر و هرزمان كارآيى دارد و پاسخ خوبى است براى افراد تندرو و وقت‌ناشناس كه نيّات پاكى دارند و چه بسا عاشق جهاد و شهادتند؛ ولى‌

[١]. «الزموا» از «لزوم» به معناى ملازم و همراه چيزى بودن است و جمله «ألزموا الأرض» به معناى دستور به توقف و عدم حركت است.

[٢]. «اصلات» به معناى شمشير كشيدن است.