پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٧٦ - شرح و تفسير راه نجات

بر اين معناست.

جالب اينكه امام براى نشان دادن شتاب گذشت عمر از اجزاى كوچك آن آغاز كرده؛ نخست عبور سريع ساعتها در روز را بيان دارد. مى‌رود، سپس گذشت روزها در ماه و ماه‌ها در سال و سالها در عمر، تا اين گذشت سريع كاملا مفهوم گردد و راستى چنين است.

بسيارى از پيران در برابر اين سؤال كه عمرتان چگونه گذشت؟ مى‌گويند: به سرعت برق و با يك چشم برهم زدن، گويى ديروز بود كه با كودكان در كوچه‌ها بازى مى‌كرديم و با جوانان مى‌گفتيم و مى‌خنديديم، ناگهان در آينه ديديم برف پيرى بر سر و صورت ما نشسته است، اندام سست شده و تاب و توان از اعضا رفته، قامت خميده و نفسها به شماره افتاده است.

مجموع اين خطبه مخصوصا بخش آخر آن هشدار بسيار مؤثّرى است براى بيدار كردن عقلهاى خفته. ابن ابى الحديد در يكى از سخنان خود در پايان اين خطبه چنين مى‌گويد: «كلام شريف وجيز بالغ فى معناه و الفصل كلّه نادر لا نظير له؛ اين سخن پرارزش فشرده گويايى است و همه اين فصل كم‌نظير، بلكه بى‌مانند است». [١]

(١). شرح ابن ابى الحديد، جلد ١٣، صفحه ١٠٠.