پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٧٤ - شرح و تفسير راه نجات

رغبتم فيها، و دعيتم إليها).

به يقين منظور از منازل، منازل آخرت است كه هم در آيات و روايات، دستور به عمران و آباد ساختن آن داده شده و هم ترغيب و دعوت به سوى آن شده است، چنان‌كه قرآن مجيد مى‌گويد: « «وَ سارِعُوا إِلى‌ مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ» و شتاب كنيد براى رسيدن به آمرزش پروردگارتان و بهشتى كه به وسعت آسمانها و زمين است و براى پرهيزگاران آماده شده است». [١]

در جاى ديگر مى‌فرمايد: « «وَ اللَّهُ يَدْعُوا إِلى‌ دارِ السَّلامِ وَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ إِلى‌ صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ» و خداوند به سراى صلح و سلامت دعوت مى‌كند و هركس را بخواهد و شايسته و لايق ببيند به راه راست هدايت مى‌نمايد». [٢] در سوره بقره مى‌فرمايد: « «وَ اللَّهُ يَدْعُوا إِلَى الْجَنَّةِ وَ الْمَغْفِرَةِ بِإِذْنِهِ» و خدا دعوت به بهشت و آمرزش طبق فرمان خود مى‌كند». [٣]

سپس امام عليه السّلام در ادامه اين سخن به يكى ديگر از برنامه‌هاى راه نجات اشاره كرده، مى‌فرمايد: «نعمت‌هاى خدا را با صبر و استقامت و دورى از معصيت بر خويش كامل كنيد»؛ (و استتمّوا نعم اللّه عليكم بالصّبر على طاعته، و المجانبة لمعصيته).

اين سخن مى‌تواند اشاره به تكميل نعمت‌هاى مادى دنيا باشد و يا تكميل اين نعمتها با افزودن نعمتهاى گرانبهاى پروردگار در قيامت، زيرا صبر بر طاعت و دورى از معصيت به مقتضاى‌ «لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ» [٤] سبب فزونى نعمتهاى مادى و معنوى، دنيوى و اخروى است و مى‌دانيم شكر حقيقى آن است كه انسان نعمتهاى خدا را در مسير طاعت به كار گيرد و هرگز از آنها در جهت نافرمانى گناه، بهره نبرد.

[١]. آل عمران، آيه ١٣٣.

[٢]. يونس، آيه ٢٥.

[٣]. بقره، آيه ٢٢١.

[٤]. ابراهيم، آيه ٧.