پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢٢ - شرح و تفسير باز هم اوصاف مهم ديگرى از اوصاف جمال و جلالش

مخلوقات متنوع و بيشمار، نه نياز به سابقه دارد و نه نياز به كمك.

آن‌گاه به سراغ چهره ديگر از قدرت بى‌پايان او مى‌رود و مى‌فرمايد: «خداوند زمين را آفريد و آن را در جاى خود ثابت نگه داشت بى‌آنكه اين كار او را به خود مشغول سازد و در عين حركت و بى‌قرارى به او ثبات بخشيد. بدون هيچ پايه‌اى آن را برپا كرد و بى‌هيچ ستونى آن را برافراشت و از كژى و اعوجاج نگاه داشت و از سقوط و درهم شكافتن آن جلوگيرى كرد»؛ (و أنشأ الأرض فأمسكها من غير اشتغال، و أرساها على غير قرار، و أقامها بغير قوائم، و رفعها بغير دعائم، و حصّنها من الأود [١] و الإعوجاج، و منعها من التّهافت‌ [٢] و الإنفراج‌ [٣]).

امروز اين مطلب براى همه ما مسلم است كه ميليونها سال است كره زمين به دور خود و به دور خورشيد در مدار معينى در حركت است و اين حركت سريع به قدرى منظم و آرام است كه ساكنان زمين هرگز آن را احساس نمى‌كنند و به همين دليل دانشمندان پيشين كره زمين را مركز عالم و ثابت مى‌دانستند.

اين چه قدرتى است كه زمين با اين همه عظمت را در ميليونها سال در عين حركتهاى متعدد، آن را ثابت نگهداشته بى‌آن‌كه پايه‌اى بخواهد و يا ستونى داشته باشد و يا اينكه با گذشت اين همه زمان شكافى بردارد و اجزاى آن درهم بريزد؛ آيا جز قدرت عظيم پروردگار مى‌تواند چنين برنامه‌اى براى زمين تنظيم كند؟

امروز ما مى‌دانيم قرار گرفتن زمين در فاصله معينى از خورشيد و در وضعى كاملا يكنواخت و آرام، نتيجه تعادل دقيقه قوه جاذبه و دافعه است. براساس نيروى جاذبه به هردو جسم يكديگر را نسبت مستقيم جرمها و به نسبت معكوس مجذور فاصله‌ها جذب مى‌كنند. اين نيرو سبب مى‌شود كره خاكى ما به سرعت به سوى خورشيد پيش رود و

[١]. «اود» به معناى فشار و سنگينى است كه گاه موجب كجى و اعوجاج مى‌شود.

[٢]. «تهافت» يعنى فروريختن و خرد شدن.

[٣]. «انفراج» به معناى شكاف برداشتن است.