پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٦ - ترجمه

مى‌كنيد، نه همديگر را نصيحت، و نه بذل و بخشش به هم داريد و نه به يكديگر مهر مى‌ورزيد» (و إنّما أنتم إخوان على دين اللّه، ما فرّق بينكم إلّا خبث السّرائر، و سوء الضّمائر. فلا توازرون‌ [١] و لا تناصحون، و لا تباذلون و لا توادّون).

اشاره به اين كه زمينه‌هاى وحدت از طريق اخوت اسلامى در ميان شما موجود است امّا اختلافات به خاطر تعصب‌ها، كينه و حسد و حبّ دنيا و تنگ نظرى‌ها بر آن غلبه كرده است و رشته وحدت را كه سبب امنيّت داخل و پيروزى بر دشمنان خارجى است از هم گسسته است به همين دليل بركات اجتماع كه همكارى و خدمات متقابل و پيوندهاى دوستى و برادرى است از شما قطع شده است.

اين تعبير اشاره روشنى به اين حقيقت دارد كه حبّ دنيا و خبث باطن و سوء نيّت و اخلاق نه تنها آخرت را بر باد مى‌دهد بلكه صحنه جامعه بشرى را كانونى از ناامنى و انواع تزاحم‌ها و كشمكش‌ها مى‌سازد كه در آن خبرى از همدلى و محبّت و همكارى و صميميّت نيست.

[١] «لا توازرون» از مادّه «موازرة» به معنى تعاون و همكارى است.