پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٤ - ٢- گناه و بر چيده شدن بركات

بيابان رو به هلاكت گذارده‌اند تو را مى‌خوانيم كه ما را به اعمالمان مؤاخذه مكنى و به گناهانمان مگيرى».

در خطبه ١٤٣ همين مطلب، با بيان روشن‌ترى آمده است كه به هنگام خشكسالى به مردم هشدار داد كه از گناهانشان توبه كنند و از خطا باز ايستند و متذكّر شوند و به سوى خدا باز گردند سپس به آيات سوره «نوح» در اين زمينه استدلال فرمود كه شرح آن إن شاء اللّه خواهد آمد.

اين سخن را با حديثى از امام صادق عليه السّلام پايان مى‌دهيم (هر چند ناگفته‌ها در اين زمينه بسيار است) فرمود: «إذا فشت أربعة ظهرت أربعة إذا فشت الزّنا ظهرت الزّلازل و إذا امسكت الزّكاة هلكت الماشية و إذا جار الحكام في القضاء أمسك القطر من السّماء و إذا خفرت الذمّة نضر المشركون على المسلمين؛ هنگامى كه چهار گناه شايع بشود چهار بلا دامنگير مردم مى‌شود هنگامى كه «زنا» شايع شود زلزله‌ها آشكار مى‌گردد و هنگامى كه مردم از دادن زكات امساك كنند مرگ و مير در چهارپايان مى‌افتد و هنگامى كه حاكمان در قضا ستم كنند آسمان از باريدن باران باز مى‌ايستد و هنگامى كه پيمانها شكسته شود مشركان بر مسلمين پيروز مى‌شوند» [١].

در حديث معتبر و معروف «ابو ولّاد» نيز مى‌خوانيم: هنگامى كه امام صادق عليه السّلام فتواى نادرست «ابو حنيفه» را در بعضى از مسائل قضايى شنيد فرمود: «في مثل هذا القضاء و شبهه تحبس السّماء ماءها و تمنع الأرض بركتها؛ به جهت اين گونه قضاوتها و مانند آن آسمان آب خود را حبس مى‌كند و زمين بركت خود را منع مى‌نمايد» [٢].

[١] بحار الانوار، جلد ٧٦، صفحه ٢١، حديث ١٣.

[٢] وسائل الشيعه، جلد ١٣، صفحه ٢٥٦.