پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٣٠ - شرح و تفسير گوشهاى از حوادث هولناك آخر الزمان

سخت آخر الزمان مى‌كند كه نخست جنگهاى خونين و ويرانگر، جوامع بشرى را تحت شديدترين فشارها قرار مى‌دهد و ظلم و جور همه جا را پر مى‌كند، سپس نماينده عدل الهى ظاهر مى‌گردد، به جنگها و ستيزها پايان مى‌بخشد، زمين را پر از عدل و داد مى‌كند، وسايل رفاه و بهزيستى را فراهم مى‌سازد.

مى‌فرمايد: (اين وضع همچنان ادامه مى‌يابد) «تا چنگ همچون حيوان خطرناك و خشمگينى روى پاهاى خود بايستد در حالى كه دندانهايش آشكار باشد!» (حتّى تقوم الحرب بكم على ساق، باديا نواجذها [١]).

سپس به پيروزيهاى آغاز جنگ و تلخيهاى سرانجام آن اشاره كرده، مى‌فرمايد: «پستانهايش پر از شير است و نوشيدنش شيرين، اما سرانجامش تلخ و ناگوار مى‌باشد!» (مملوءة أخلافها [٢]، حلوا رضاعها، علقما [٣] عاقبتها).

گويى جنگ شيرهاى شيرين و در عين حال مسمومى در پستان دارد، كه افراد هوسباز را به اميد پيروزى سريع به سوى خود مى‌كشد؛ ولى عاقبت آنها را زمين‌گير و متلاشى مى‌سازد.

سپس به ظهور حكومت الهى اشاره كرده، مى‌فرمايد: «آگاه باشيد! فردا- همان فردايى كه حوادثى با خود مى‌آورد كه شما نمى‌دانيد- كسى بر شما حكومت خواهد كرد كه از غير آن طايفه (آتش افروزان جنگ‌هاى خونين و

[١] «نواجذ» جمع «ناجذ» به معنى دندانهاى آسياب كه بعد از «انياب» (نيشها) واقع شده است مى‌باشد و گاه آن را به معنى همه دندانها تفسير كرده‌اند و در خطبه بالا مناسب همين معناست.

[٢] «اخلاف» جمع «خلف» (بر وزن جلف) به معناى نوك پستان شتر ماده است و گاه به معناى نوك پستان ساير حيوانات مانند گاو و گوسفند نيز گفته مى‌شود.

[٣] «علقما» بوته‌اى است بسيار تلخ كه به آن «حنظل» نيز گفته مى‌شود. اين واژه به هر چيز تلخى نيز اطلاق مى‌شود.