پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩ - شرح و تفسير

فيها ديمة [١] رخاء إلّا هتنت‌ [٢] عليه مزنة [٣] بلاء).

و به همين دليل «جاى تعجب نيست كه هر گاه صبحگاهان به يارى كسى برخيزد، شامگاهان خود را ناشناس و بيگانه نشان دهد و اگر در يك طرف شيرينى و گوارايى داشته باشد در سوى ديگر تلخى به بار مى‌آورد و مرگ مى‌آفريند» (و حرىّ إذا اصبحت له منتصرة ان تمسى له متنكّرة و إن جانب منها اعذوذب‌ [٤] و احلولى‌ [٥]، أمرّ منها جانب فأوبى‌ [٦]).

آرى! چنين است طبيعت زندگى اين دنياى مادّى، و هميشه چنين بوده و خواهد بود كه تلخ و شيرين، پيروزى و شكست، زندگى و مرگ، به زودى جاى خود را با يكديگر عوض مى‌كنند و هيچ قدرتى نمى‌تواند مانع اين دگرگونيها گردد.

آن گاه در تأكيد همين معنى مى‌فرمايد: «هيچ كس از نعمتها و لذّات دنيا به آنچه خواسته است نمى‌رسد مگر اين كه (به زودى) مشكلات و سختى‌هايش او را به رنج مى‌افكند و شبى را در زير بال و پر امنيّت به سر نمى‌برد جز اين كه صبحگاهان، روى شهپرهاى لغزنده خوف قرار مى‌گيرد» (لا ينال امرؤ من غضارتها [٧] رغبا إلّا أرهقته‌ [٨] من نوائبها تعبا! و لا يمسى منها في جناح‌

[١] «ديمة» از مادّه «دوام» به معنى بارانى است كه به طور مستمرّ و آرام و خالى از رعد و برق فرو مى‌بارد.

[٢] «هتنت» از مادّه «هتن» (بروزن حتم) به معنى فرو باريدن پى در پى است.

[٣] «مزنة» به معنى قطعه ابر روشن و باران زاست.

[٤] «اعذوذب» از مادّه «عذب» به معنى گوارائى است.

[٥] «احلولى» از مادّه «حلو» به معنى شيرينى است.

[٦] «أوبى» از مادّه «وبى» به معنى بيمارى و هلاكت است.

[٧] «غضارة» از مادّه «غضر» (بروزن نذر) (به معنى فراوان ساختن نعمت) به معنى فراوانى نعمت و راحت بودن زندگى است.

[٨] «أرهقت» از مادّه «رهق» (بروزن شفق) به معنى پوشاندن چيزى با قهر و غلبه است.