پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣ - شرح و تفسير دنياى فريبكار!

جمله «تحلّت بالآمال» اشاره به اين است كه زينت دنيا جنبه واقعى ندارد بلكه با پندارها و خيالها و آرزوها تزيين شده است؛ همان گونه كه جمله «تزيّنت بالغرور» بر همين معنا تاكيد مى‌كند، كه فريب و نيرنگ، سرمايه اصلى دنيا و عامل تزيين آن است.

اين مطلب هنگامى روشن مى‌شود كه دورنماى كاخ شاهان و قدرت ظاهرى آنها و زرق و برق قصرهاى ثروتمندان و لباس‌ها و مركب‌ها و وسايل زندگى زيبا و جذاب آنها را از دور ببينى؛ كه دل‌ها را سخت تكان مى‌دهد و به خود مشغول مى‌دارد؛ امّا هنگامى كه نزديك مى‌شويم و در اعماق زندگى آنها فرو مى‌رويم، چيزى جز بدبختى و گرفتارى، مشكلات و ناراحتى‌ها و ترس از خطرات دشمن و توطئه‌هاى حسودان و اختلافات دوستان نمى‌بينيم.

اين تعبيرات در واقع برگرفته از آيات قرآن مجيد است:

در دو آيه مى‌خوانيم: «وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلَّا مَتاعُ الْغُرُورِ»؛ زندگى دنيا جز وسيله فريب نيست‌ [١]».

در جاى ديگر مى‌فرمايد: «إِنَّ هؤُلاءِ يُحِبُّونَ الْعاجِلَةَ»؛ آنها زندگى زودگذر را دوست دارند [٢]».

و در جاى ديگر مى‌فرمايد: «زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَواتِ مِنَ النِّساءِ وَ الْبَنِينَ وَ الْقَناطِيرِ الْمُقَنْطَرَةِ»؛ محبّت امور مادى از زنان و فرزندان و اموال هنگفت ... در نظر مردم جلوه داده شده است‌ [٣]».

و در جاى ديگر مى‌فرمايد: «ذَرْهُمْ يَأْكُلُوا وَ يَتَمَتَّعُوا وَ يُلْهِهِمُ الْأَمَلُ»؛ بگذار

[١] آل عمران، آيه ١٨٥ و حديد، آيه ٢٠.

[٢] انسان، آيه ٢٧.

[٣] آل عمران، آيه ١٤.