پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢١ - ترجمه

بخش اوّل‌

أمّا بعد، فإنّي أحذّركم الدّنيا، فإنّها حلوة خضرة، حفّت بالشّهوات، و تحبّبت بالعاجلة، و راقت بالقليل، و تحلّت بالآمال، و تزيّنت بالغرور، لا تدوم حبرتها، و لا تؤمن فجعتها. غرّارة ضرّارة، حائلة زائلة، نافدة بائدة، أكّالة غوّالة. لا تعدو- إذا تناهت إلى أمنيّة أهل الرّغبة فيها و الرّضاء بها- أن تكون كما قال اللّه تعالى سبحانه: «كَماءٍ أَنْزَلْناهُ مِنَ السَّماءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَباتُ الْأَرْضِ فَأَصْبَحَ هَشِيماً تَذْرُوهُ الرِّياحُ وَ كانَ اللَّهُ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ مُقْتَدِراً».

ترجمه‌

اما بعد (از حمد و ثناى الهى) شما را از دنيا برحذر مى‌دارم چرا كه ظاهرش شيرين و با طراوت، و در لابه‌لاى شهوات پيچيده شده است، به خاطر نقد بودنش جلب توجه مى‌كند و با اين كه مواهب آن ناچيز است دل‌ها را به سوى خود مى‌كشاند، آمال و آرزوهاى دنياپرستان را در خود جمع كرده و خود را به آن آراسته و زيور فريب به خود پوشانده است، شادمانى و نعمت آن پايدار نيست و از دردها و مشكلاتش كسى در امان نمى‌باشد، سخت، مغرور كننده و زيانبار است و متغيّر و زوال پذير، پايان گيرنده و نابود شدنى است و (سرانجام) ساكنان خود را مى‌خورد و هلاك مى‌كند و هر گاه كه زندگى دنيا به حدّ اعلا رسد و به آرزوى دنياپرستان جامه عمل بپوشاند و از آن راضى شوند بيش از آنچه خداوند متعال (در قرآن) فرموده، نخواهد بود كه: «زندگى دنيا همچون آبى‌