پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣٧ - ٢- دست خدا با جماعت است

و على عليه السّلام را در پايان كار معزول مى‌دانستند).

ديگر اين كه با تمام خلفاى اموى و عباسى مخالفت شديد داشتند، مخصوصا «بنى اميه» را با دشنام‌هاى زشت ياد مى‌كردند [١].

و اما «اباضيه» كه امروز در «عمان» و «مراكش» و «ليبى» و «الجزاير» و «تونس» و «مصر» طرفدارانى دارند و گاهى جزء «خوارج» شمرده مى‌شوند اعتقاداتشان با «خوارج» فرق بسيار دارد، هر چند در مورد مخالفت با قضيه حكمين در جريان جنگ «صفّين» و شرط نبودن وصف قرشى بودن در پيشواى مسلمين با آنها مشتركند.

به عكس، «اباضيه» اعتقاداتى دارند كه بسيار شبيه عقايد شيعه است مانند:

١- صفات خداوند زايد بر ذات او نيست.

٢- رؤيت خداوند در آخرت محال است.

٣- قرآن حادث است نه قديم.

٤- مرتكب گناه كبيره كافر نعمت است نه كافر ملت (يعنى اين گونه افراد مسلمانند نه خارج از اسلام).

٥- تولى و تبرى نسبت به دوستان خدا و دشمنان حق لازم است.

بعضى نقل كرده‌اند كه آنها محبّت خليفه اوّل و دوّم را لازم و بغض عثمان و على عليه السّلام را واجب مى‌شمرند ولى «اباضيه» زمان ما اين نسبت را انكار مى‌كنند [٢].

[١] لغت‌نامه دهخدا، ذيل واژه خوارج.

[٢] آية اللّه سبحانى، الملل و النحل، جلد ٥، صفحه ٢٤٢ و ٢٤٩.