پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٧٥ - نكتهها تاريكترين دوران تاريخ اسلام

خودكامگى‌هاى آنان نباشد، آرى،) صدق و راستى نيكان را، افترا و دروغ بر خدا ناميدند. و براى اعمال نيك، كيفر گناه قرار دادند!» (و من قبل ما مثّلوا [١] بالصّالحين كلّ مثلة، و سمّوا صدقهم على اللّه فرية [٢]، و جعلوا في الحسنة عقوبة السّيّئة).

اين سخن اشاره به تاريخ ننگين «بنى اميه» است كه در آغاز كار صالحان و پاكان و نيكان را كه مزاحم خود مى‌ديدند به بدترين وجهى از ميان برداشتند تا آن جا كه به گفته بعضى از بزرگان، «معاويه» چهل هزار نفر از مهاجران و انصار و فرزندان آنها را كشت و فرزندش «يزيد» با امام حسين عليه السّلام و يارانش در كربلا جناياتى روا داشت كه نياز به بيان ندارد.

«عبد الملك» و فرماندارش «حجاج» آن قدر از مردم «عراق و حجاز» كشتند كه حساب ندارد [٣] و به اين ترتيب هر صداى حقى را خاموش و هر زبان حقگويى را بريدند و جادّه‌ها را براى پياده كردن افكار و اميال خود هموار ساختند.

نكته‌ها تاريك‌ترين دوران تاريخ اسلام‌

بى‌شك دوران حكومت «بنى اميه» از تاريك‌ترين دورانهايى است كه بر

[١] «مثلوا» از مادّه «تمثيل» و از ريشه «مثله» گرفته شده كه به معنى مجازات كردن و شكنجه دادن است.

[٢] «فرية» از مادّه «فرى» (بر وزن فرد) در اصل به معنى قطع كردن است و از آن جا كه قطع كردن چيزى غالبا باعث فساد و خرابى مى‌شود به هر كار خلاف و از جمله دروغ و تهمت فريه گفته شده است.

[٣] اين سخن را مرحوم علامه حلى در كتاب «كشف الحق» از كتاب «الهاويه» نقل كرده است. (شرح نهج البلاغه علامه خويى، جلد ٩ صفحه ٧٠).