پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٣٨ - شرح و تفسير با ظهور بدعتها سنتها از ميان مىرود

«سيّد رضى» حذف شده است.

براى روشن شدن محتواى اين بخش لازم است قبلا واژه «بدعت» را در لغت و شرع تفسير كنيم:

«بدعت» در لغت به معنى هر گونه نو آورى است كه طبعا مى‌تواند چيز خوب يا بدى باشد، و به گفته ارباب لغت: «البدعة إنشاء أمر على غير مثال سابق؛ بدعت آن است كه چيز نو و بى‌سابقه‌اى را ايجاد كند». ولى در ميان فقها و علماى اسلام- همان طور كه در شرح خطبه هفدهم هم گفتيم- به معنى افزودن يا كاستن چيزى از دين است بدون آن كه دليل معتبرى داشته باشد، و از آن جا كه تعليمات و احكام اسلام، جاودانه است و از طريق وحى نازل شده است، هر بدعتى، گناه بزرگى محسوب مى‌شود و تمام انشعابها و اختلافها و انحرافاتى كه در امت اسلامى بوجود آمده، از ناحيه بدعتهاست. با توجه به اين نكته به شرح كلام امام عليه السّلام باز مى‌گرديم:

مى‌فرمايد: «هيچ بدعتى ايجاد نشد، مگر اين كه سنّتى با آن متروك گشت» (و ما أحدثت بدعة إلّا ترك بها سنّة).

و در ادامه اين سخن مى‌افزايد: «بنابر اين از بدعتها بپرهيزيد و راه راست و روشن را رها نكنيد؛ چرا كه سنتهاى ريشه‌دار پيشين (اسلام)، برترين امور است، و بدعتها بدترين كارهاست!» (فاتّقوا البدع، و الزموا المهيع، إنّ عوازم الأمور أفضلها، و إنّ محدثاتها [١] شرارها).

از آنچه در بالا گفته شد اين واقعيت آشكار گشت كه چگونه هر گاه بدعتى‌

[١] در نسخه معروف «صبحى صالح» «محدثات» با كسر دال آمده كه معنى اسم فاعلى دارد در حالى كه تقريبا در همه نسخ ديگر «محدثات» با فتح دال به معنى حادث شده آمده است و صحيح همين است.