پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٣٧ - نكته سرنوشت منحرفان از ولايت

گروه اوّل همه امتيازات را در كشور «مصر» مخصوص خود ساختند و گروه دوّم را به خاك سياه نشاندند؛ مردانشان را مى‌كشتند و زنانشان را به اسارت مى‌گرفتند. و فساد در زمين را به حدّ اعلا رساندند إنّ فرعون علا في الأرض و جعل أهلها شيعا يستضعف طائفة منهم يذبّح ابناءهم و يستحي نساءهم إنّه كان من المفسدين‌ [١].

ادامه خط نفاق جاهليّت بعد از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله، نيز همين سنّت فرعونى را به كار بست، در عصر «بنى اميّه» همه امتيازات كشور اسلامى، مخصوص آنها بود و شيعيان على عليه السّلام و مخلصان اهل بيت را هر جا مى‌يافتند «تحت كلّ حجر و مدر» آنها را مى‌كشتند يا به سياه چالهاى زندان مى‌افكندند و صحنه جهانى اسلامى را پر از فساد كردند.

جمله «منقطع إلى الدّنيا» اشاره به اين است كه گروهى از آنان رسما به دنياپرستى روى آوردند، كاخهاى پر زرق و برق آنها سر به آسمان كشيد و زندگى اشرافى آنها يادآور زندگى «كسرا و قيصر» بود، ولى در ميان اطرافيان آنها زهد فروشانى بودند كه ظاهرا علاقه به دنيا نداشتند ولى دين خود را به دنياى دگران فروخته بودند، به نفع آنها حديث جعل مى‌كردند و به پيامبر گرامى اسلام صلّى اللّه عليه و آله نسبت مى‌دادند، و توجيه‌گر اعمال زشت و ننگين آنها بودند كه مصداقهاى آن بر همه روشن است.

نكته سرنوشت منحرفان از ولايت‌

اين خطبه در زمره قوى‌ترين خطبه‌هايى است كه از مسأله ولايت‌

[١] قصص، آيه ٤.