پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٣٧ - شرح و تفسير با ظهور بدعتها سنتها از ميان مىرود

بخش دوّم‌

منها: و ما أحدثت بدعة إلّا ترك بها سنّة. فاتّقوا البدع، و الزموا المهيع‌ [١]، إنّ عوازم‌ [٢] الأمور أفضلها، و إنّ محدثاتها شرارها.

ترجمه‌

هيچ بدعتى ايجاد نشد مگر اين كه سنتى با آن متروك گشت، بنابر اين از بدعتها بپرهيزيد و راه راست و روشن را رها نكنيد؛ چرا كه سنتهاى ريشه‌دار پيشين (اسلام)، برترين امور است و بدعتها، بدترين كارهاست!

شرح و تفسير با ظهور بدعتها سنتها از ميان مى‌رود

اين بخش از كلام امام عليه السّلام ناظر به مسأله مهمى است و آن قبح و زشتى بدعتهاست، و با توجه به اين كه ارتباط روشنى ميان اين بخش و بخش سابق ديده نمى‌شود، به نظر مى‌رسد كه در ميان اين دو، بخشهايى به وسيله مرحوم‌

[١] «المهيع» از مادّه «هيع» (بر وزن رأى) به معنى گسترده شدن روى زمين گرفته شده و «مهيع» به معنى جاده و زمين گسترده است.

[٢] «عوازم» جمع «عازمه» يا «عوزم» (بر وزن جوهر) در اصل به معنى حيوان يا انسان مسن است و به هر چيز قديمى نيز اطلاق مى‌شود و در اين جا به معنى امورى است كه از زمان پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله وجود داشته و اصالت آنها در دين ثابت است.