پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢٥ - ٣- پاسخ به يك سؤال

آيا سزاى آنها اين نبود كه با حملات پى در پى و مؤثر لشكر على عليه السّلام، بعد از اتمام حجت كافى و توبه افراد فريب خورده، بقيه همگى نابود شوند آن گونه كه در «نهروان» اتفاق افتاد؟!

٣- پاسخ به يك سؤال‌

امام عليه السّلام در خطبه بالا در مقام پاسخ‌گويى به «خوارج» كه معتقد بودند:

مرتكب گناه كبيره، كافر است فرمود: اين بر خلاف سيره پيامبر صلّى اللّه عليه و آله است چنان كه مرتكبان گناهان كبيره را مجازات مى‌كرد و در مواردى كه محكوم به اعدام بودند (مانند موارد قصاص قاتل) حكم اعدام آنها را مى‌داد سپس ميراث آنها را به بستگان مسلمانشان مى‌داد.

اين در حالى است كه طبق مذهب ما مسلمان از كافر ارث مى‌برد بنابر اين سپردن ميراث آنها به وارثان مسلمان دليل بر نفى كفر آنها نيست.

در پاسخ اين سؤال بايد به اين نكته توجه كرد كه اين سخن را امام عليه السّلام طبق مذهب غالب اهل سنت و خوارج بيان كرده كه معتقد بودند نه كافر از مسلمان ارث مى‌برد و نه مسلمان از كافر بنابر اين مطابق مسلّمات مذهب آنها استدلال فرموده است ولى در مكتب اهل بيت عليهم السّلام كافر از مسلمان ارث نمى‌برد و مسلمان از كافر ارث مى‌برد چرا كه طبق روايات اهل بيت عليهم السّلام: «إنّ الإسلام لم يزد المسلم إلّا عزا في حقّه؛ اسلام چيزى جز در عزت در گرفتن حق بر مسلمان نمى‌افزايد» [١].

[١] وسائل الشيعه، جلد ١٧، صفحه ٣٧٧.