پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦١٩ - ترجمه

بخش سوّم‌

منها: آثروا عاجلا و أخّروا آجلا، و تركوا صافيا، و شربوا آجنا. كأنّي أنظر إلى فاسقهم و قد صحب المنكر فألفه، و بسى‌ء به و وافقه، حتّى شابت عليه مفارقه، و صبغت به خلائقه، ثمّ أقبل مزبدا كالتّيّار لا يبالي ما غرّق، أو كوقع النّار في الهشيم لا يحفل ما حرّق!

ترجمه‌

آنها (حاميان باطل) دنيا را مقدّم داشتند، و آخرت را عقب انداختند، آب گوارا و صاف (نعمتهاى جاويدان) را رها كردند، و آبهاى متعفن (هوسهاى زودگذر دنيا) را نوشيدند.

گويا فاسق آنان را مى‌بينم كه با زشتيها همنشين شده، و با آن انس گرفته است، آن چنان با آن هماهنگ گشته كه موهاى او در اين راه سفيد شده، و خلق و خوى او به رنگ گناه در آمده است.

سپس همچون سيلى خروشان حركت كرده (و همه چيز را در كام خود فرو مى‌برد)، بى آن كه به آنچه غرق مى‌كند اعتنايى داشته باشد، و يا همچون شعله آتشى در گياهان خشك است كه براى آن تفاوت نمى‌كند كه چه چيز را مى‌سوزاند!