پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧١٠ - شرح و تفسير وصيّت نامه كوتاه و پر محتوا
قرآن مجيد در يكجا مىفرمايد: « «لا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْساً إِلَّا وُسْعَها»؛ خداوند هيچ كس را جز به اندازه توانش تكليف نمىكند» [١] و در جاى ديگر مىفرمايد:
«لا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْساً إِلَّا ما آتاها»؛ خداوند هيچ كس جز به مقدار توانايى كه به او داده، تكليف نمىكند» [٢].
و در حديثى از امام صادق عليه السّلام نقل شده است: «يغفر للجاهل سبعون ذنبا قبل ان يغفر للعالم ذنب واحد؛ خداوند هفتاد گناه جاهل را مىبخشد پيش از آن كه يك گناه از عالم را ببخشد» [٣] و در حديث ديگرى از امام باقر عليه السّلام آمده:
«إنّما يداقّ العباد في الحساب يوم القيامة على قدر ما آتاهم من العقول في الدّنيا؛ خداوند به هنگام حساب اعمال، هر كس را به اندازه عقلى كه به او در دنيا داده است حساب رسى مىكند» [٤] و در واقع مقتضاى عدالت همين است كه تواناييهاى فكرى و جسمانى افراد در سپردن مسئوليتها و حسابرسى در برابر تخلّفات منظور گردد.
به همين دليل، به دنبال آن مىفرمايد: «پروردگارى مهربان، و دينى استوار، و امام و پيشوايى آگاه داريد» (ربّ رحيم، و دين قويم، و إمام عليم).
در واقع در سايه اين سه، همه اسباب سعادت فراهم است. خداوند رحيم، همه راههاى سعادت را به روى انسان گشوده و دينى كه پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله آورده است از استحكام و استوارى بىنظيرى برخوردار است. و امامى كه براى سرپرستى انسانها و اجراى احكام دين منصوب كرده، از هر نظر آگاه است!
[١] بقره، آيه ٢٨٦.
[٢] طلاق، آيه ٧.
[٣] اصول كافى، جلد ١ صفحه ٤٧ حديث ١.
[٤] اصول كافى، جلد ١ صفحه ١١.