پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٦٢ - نكته غيبت و عيبجويى بلاى بزرگ جوامع انسانى

ريشه‌ها رفت، و با از بين بردن آنها تمايل به غيبت را در دل نابود كرد.

٥- استماع غيبت نيز يكى از گناهان است- همان گونه كه در خطبه بعد شرح آن خواهد آمد- چرا كه شنونده در تضييع آبروى مسلمانى شركت جسته و معاون جرم است، مخصوصا اگر با روى گشاده و باز استماع كند، كه سبب جرأت و جسارت غيبت كننده شود.

٦- راه توبه از غيبت، تنها استغفار نيست، بلكه علاوه بر ندامت و پشيمانى و تقاضاى عفو و بخشش از درگاه خداوند بايد به نوعى، آبروى از دست رفته غيبت شونده را جبران كند، اگر ممكن است از او و لو به صورت سربسته حلّيت بطلبد، و اگر اين كار مفسده‌اى دارد يا غيبت شونده از دست رفته است، آن قدر كار خوب براى او انجام دهد كه او راضى شود.

تمام اين امور نشان مى‌دهد كه گناه غيبت تا چه حد سنگين و مشكل آفرين است.

براى توضيح بيشتر درباره مسائل مربوط به غيبت، از جمله مستثنيات آن به جلد سوّم كتاب «اخلاق در قرآن» صفحه ١٠٧ تا ١٣٣ مراجعه فرماييد.