پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٣ - ترجمه

بخش اوّل‌

الحمد للّه الواصل الحمد بالنّعم و النّعم بالشّكر. نحمده على آلائه، كما نحمده على بلائه. و نستعينه على هذه النّفوس البطاء عمّا أمرت به، السّراع إلى ما نهيت عنه. و نستغفره ممّا أحاط به علمه، و أحصاه كتابه:

علم غير قاصر، و كتاب غير مغادر. و نؤمن به إيمان من عاين الغيوب، و وقف على الموعود، إيمانا نفى إخلاصه الشّرك، و يقينه الشّكّ. و نشهد أن لا إله إلّا اللّه وحده لا شريك له، و أنّ محمّدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم عبده و رسوله، شهادتين تصعدان القول، و ترفعان العمل. لا يخفّ ميزان توضعان فيه، و لا يثقل ميزان ترفعان عنه.

ترجمه‌

ستايش مخصوص خداوندى است كه حمد را به نعمت، و نعمت را به شكر پيوند داد، او را بر نعمتهايش ستايش مى‌كنيم آن گونه كه بر بلاهايش، و از او در برابر اين نفوس سست و تنبل كه در انجام اوامرش كندى مى‌كنند و در ارتكاب نواهيش سرعت دارند، يارى مى‌طلبيم، و از گناهانى كه علم او به آنها احاطه دارد و كتاب او (نامه اعمال ما) آنها را شماره كرده، آمرزش مى‌طلبيم، همان علمى كه در هيچ موردى قصورى ندارد و كتابى كه چيزى را فروگذار نمى‌كند.

و به او ايمان داريم همچون كسى كه اسرار نهانى را با چشم مشاهده مى‌كند، و در كنار آنچه وعده داده شده (از معاد و رستاخيز) ايستاده و آگاهى دارد، ايمانى كه اخلاص آن شرك را نفى مى‌كند و يقين آن شك و ترديد را مى‌زدايد،