پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٧٠ - شرح و تفسير از قرآن جز اسمى باقى نمىماند!

در شهرها چيزى ناشناخته‌تر از معروف و نيكى و شناخته‌تر از منكرات نخواهد بود (تا آن جا كه) حاملان قرآن، قرآن را به كنارى مى‌افكنند و حافظانش آن را به فراموشى مى‌سپارند آن روز قرآن و پيروانش هر دو از ميان مردم رانده و تبعيد شوند. آن دو همگام و همراه با يكديگر و در يك جاده حركت مى‌كنند ولى كسى پناهشان نمى‌دهد چرا كه گمراهى با هدايت موافق نيست هر چند در كنار هم باشند.

(در آن روز) مردم بر تفرقه و پراكندگى اتحاد كنند و از اجتماع و وحدت پراكنده شوند گويى آنها پيشوايان كتاب خدا هستند و قرآن پيشواى آن‌ها نيست.

(آن روز) چيزى از قرآن نزد آنها نمى‌ماند جز نامش، و از آن جز خطوط و حروفش را نمى‌شناسند، و پيش از اين (براى برداشتن موانع از سر راه) صالحان و نيكوكاران را به انواع كيفرها مجازات كنند (تا كسى به اعمال ننگين آنها اعتراض نكند آرى) صدق و راستى نيكان را افترا و دروغ بر خدا نامند و براى اعمال نيك كيفر گناه قرار دهند!

شرح و تفسير از قرآن جز اسمى باقى نمى‌ماند!

امام عليه السّلام به دنبال سخنان بلند و بالايى كه در بخش اوّل، راجع به ظهور اسلام، اهداف مقدّس پيامبر گرامى صلّى اللّه عليه و آله و آثار روح پرور قرآن مجيد بيان فرمود، در اين بخش از زمانى سخن به ميان مى‌آورد كه در آينده نه چندان دور، اوضاع دگرگون مى‌گردد، و زحمات و آثار پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله در مخاطره قرار مى‌گيرد، به تمام اهل ايمان هشدار مى‌دهد كه مراقب خطرات عظيمى كه در پيش است باشند.