پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٧١ - شرح و تفسير از قرآن جز اسمى باقى نمىماند!

در آغاز وضع آن زمان را در هفت جمله كوتاه و گويا چنين بيان مى‌فرمايد:

(آگاه باشيد!) «به زودى، بعد از من، زمانى فرا خواهد رسيد كه چيزى پنهان‌تر از حق، و آشكارتر از باطل، و فراوان‌تر از دروغ بر خداوند و پيامبرش نخواهد بود! (و إنّه سيأتي عليكم من بعدي زمان ليس فيه شي‌ء أخفى من الحقّ، و لا أظهر من الباطل، و لا أكثر من الكذب على اللّه و رسوله).

«و نزد مردم آن زمان كالايى كسادتر از قرآن يافت نشود، هر گاه آن را درست تلاوت (و تفسير) كنند، و نه پر رونق‌تر از قرآن، هرگاه از معنى اصليش تحريف گردد (و طبق دلخواه تفسير شود)» (و ليس عند أهل ذلك الزّمان سلعة [١] أبور [٢] من الكتاب إذا تلي حقّ تلاوته. و لا أنفق‌ [٣] منه إذا حرّف عن مواضعه).

(و از آن مصيبت بارتر اين كه:) «در آن زمان در شهرها چيزى ناشناخته‌تر از معروف و نيكى، و آشكارتر از منكرات، نخواهد بود (تا آن جا كه) حاملان قرآن، قرآن را به كنارى افكنند و حافظانش، آن را به فراموشى سپارند» (و لا في البلاد شي‌ء أنكر من المعروف، و لا أعرف من المنكر! فقد نبذ الكتاب حملته، و تناساه‌ [٤] حفظته).

آرى ابرهاى تيره و تار جاهليّت بار ديگر در فضاى اسلام آشكار مى‌شود و چهره تابناك آفتاب نبوت و قرآن را مى‌پوشاند، همه چيز دگرگون و واژگون مى‌گردد و حقايق اسلام به دست فراموشى سپرده مى‌شود، بازماندگان سران‌

[١] «سلعة» به معنى متاع و كالاست.

[٢] «ابور» از مادّه «بوار» به معنى شدت كساد بودن چيزى است و «بائر» به معنى زمين خالى از درخت و گياه است.

[٣] «انفق» افعل تفضيل است از مادّه «نفاق» معانى مختلفى دارد يكى از آنها گران شدن و مرغوب شدن اجناس است و در اين جا به همين معنا به كار رفته است.

[٤] «تناسا» از مادّه «نسيان» به معنى فراموش كردن چيزى است.