پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩٥ - خطبه در يك نگاه

خطبه ١٢٠ [١] و من كلام له عليه السّلام يذكر فضله و يعظ الناس‌

امام عليه السّلام در اين گفتار، به بخشى از فضايل خود اشاره كرده، سپس به مردم اندرزهاى فراوان مى‌دهد.

خطبه در يك نگاه‌

آغاز اين كلام اشاره‌اى به وجود درهاى علم و دانش نزد اهل بيت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله دارد، آنها هستند كه تبليغ رسالت و تفسير كلمات خداوند را از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله آموخته‌اند.

سپس امام عليه السّلام به نصايح بسيار سودمندى پرداخته و به مردم هشدار

[١] سند خطبه:

در كتاب «مصادر نهج البلاغه» آمده است كه قسمت اوّل اين كلام را «سليم بن قيس» كه قبل از سيّد رضى مى‌زيسته در كتاب خود نقل كرده، و بقيه آن به صورت پراكنده در كتاب «غرر الحكم» آمده است و از آن جا كه در بعضى از تعبيرات با آن متفاوت است نشان مى‌دهد از كتاب ديگرى غير از نهج البلاغه گرفته است، همچنين «ابن ابى الحديد» در شرح بعضى از جمله‌هاى اين كلام مى‌گويد: «گروهى آن را طور ديگرى نقل كرده‌اند» و اين نشان مى‌دهد كه او هم منبع ديگرى در اختيار داشته است. (مصادر نهج البلاغه، جلد ٢، صفحه ٢٦٤).