پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢١ - خوارج و تكفير همه گنهكاران!

شلّاق مى‌زد ولى بعد از آن در صفوف مسلمين بودند و تمام احكام اسلام از جمله ازدواج با زنان مسلمان و گرفتن سهم از بيت المال را براى آنها مجاز مى‌دانست، در حالى كه اگر كسى با گناه كبيره كافر شود بايد هيچ يك از اين امور در حق او اجرا نگردد.

نكته‌ها

- خوارج و تكفير همه گنهكاران!

از خطبه بالا اين نكته به خوبى استفاده مى‌شود كه «خوارج» معتقد بودند:

ارتكاب هر گناه كبيره، سبب خروج از دين اسلام مى‌شود، بنابر اين، هر كس مرتكب گناه كبيره‌اى شود، اگر قبلا مسلمان بوده «مرتّد» است و محكوم به اعدام.

اين اعتقاد سخيف، و آميخته با گمراهى شديد، در كتب عقايد نيز، به آنها نسبت داده شده است. آنها براى اثبات مقصود خود، به ظاهر بعضى از آيات قرآن كه مفهوم آن را درك نكرده بودند توسّل مى‌جستند، از جمله، آيه شريفه ٩٧ سوره «آل عمران» در مورد تارك حج كه مى‌فرمايد: «وَ مَنْ كَفَرَ فَإِنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ عَنِ الْعالَمِينَ» و آيه ٤٤ «مائده» كه مى‌فرمايد: « «وَ مَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولئِكَ هُمُ الْكافِرُونَ»؛ كسى كه به حكم خدا حكم نكند كافر است» و آيه ٢٣ سوره «جن» كه درباره همه گنهكاران مى‌گويد: «وَ مَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَإِنَّ لَهُ نارَ جَهَنَّمَ خالِدِينَ فِيها أَبَداً» مى‌باشد.

در اين آيات، گاه درباره بعضى از گنهكاران اطلاق كلمه كفر شده و گاه تعبير به خلود در جهنم (جاودانه در دوزخ ماندن) كه مخصوص كافران است ديده مى‌شود.