پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٢ - ترجمه

بنا بر اين اموال و عمرها و امكاناتى كه در مسير آخرت به كار گرفته مى‌شود گر چه در ظاهر چيزى از دنيا را مى‌كاهد ولى در واقع گاه صدها برابر بر پاداش آخرت مى‌افزايد و به عكس، اگر انسان، چيزى از آخرت خويش را بكاهد و به اصطلاح از دين و ايمان خود، مايه بگذارد تا به دنيا برسد بهاى سنگينى در برابر متاع ناچيزى پرداخته است. قرآن مجيد مى‌فرمايد: « «إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَ أَيْمانِهِمْ ثَمَناً قَلِيلًا أُولئِكَ لا خَلاقَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ»؛ كسانى كه پيمان الهى و سوگندهاى خود را به بهاى ناچيزى مى‌فروشند آنها بهره‌اى در آخرت نخواهند داشت» [١].

آيا هيچ انسان عاقلى حاضر مى‌شود كه معاوضه پر سود اوّل را ترك گويد و معاوضه زيانبار دوّم را طالب باشد؟! در بيان دوّم مى‌فرمايد: «آنچه به آن مأمور شده‌ايد (و براى شما مجاز است) گسترده‌تر از آن است كه از آن نهى شده‌ايد و آنچه براى شما حلال شده بيشتر از آن است كه بر شما حرام گرديده، پس كم را به خاطر زياد ترك گوييد و محدود را به خاطر آنچه گسترده است رها سازيد!» (إنّ الّذي أمرتم به أوسع من الّذي نهيتم عنه. و ما أحلّ لكم أكثر ممّا حرّم عليكم. فذروا ما قلّ لما كثر).

منظور از «مأمور به» در اين جا به اصطلاح امر، در مقابل حظر است يعنى آنچه براى شما مجاز شمرده شده نسبت به گناهان بسيار بيشتر و گسترده‌تر است، چنان نيست كه ترك گناه شما را در فشار قرار دهد، بلكه مسير وسيعى در مقابل شما براى رسيدن به دين و دنيا وجود دارد. به يقين اگر گناهان را شماره كنيم- مخصوصا گناهان كبيره را- به عدد محدودى مى‌رسيم امّا اگر آنچه را شرع مقدّس مجاز شمرده است ملاحظه كنيم دايره بسيار

[١] آل عمران، آيه ٧٧.