پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٤ - شرح و تفسير آينده تاريكى در انتظار شماست
(و لكنّكم نسيتم ما ذكّرتم، و أمنتم ما حذّرتم، فتاه [١] عنكم رأيكم، و تشتّت عليكم أمركم).
هرگز تصوّر نكنيد حوادث دردناكى كه در انتظار شماست، غافلگيرانه است، ابدا چنين نيست، بارها به شما تذكّر دادهام، و حق نصيحت را ادا كردهام، و گفتنىها را گفتهام، و هشدار دادهام ولى افسوس! گوش شنوا در ميان شما نبود، تمام آنچه را گفتم به فراموشى سپرديد، و همه اندرزها را ناديده گرفتيد، به همين دليل، تصميمات لازم را به موقع نگرفتيد، و براى مقابله با دشمنان خطرناكتان، برنامهريزى نكرديد، و اين است نتيجه كار شما، كه دشمنان بىرحم و غدّار بر شما مسلّط مىشوند، و بلايى بر سرتان مىآورند كه در تاريخ بىسابقه است.
سپس امام عليه السّلام مىفرمايد: « (به خدا سوگند!) دوست داشتم كه خدا ميان من و شما، جدايى مىافكند و مرا به كسى كه نسبت به من از شما سزاوارتر و شايستهتر است ملحق مىساخت» (و لوددت أنّ اللّه فرّق بيني و بينكم، و ألحقني بمن هو أحقّ بي منكم).
اشاره به اين كه اكنون كه شما اصلاحناپذيريد اى كاش! من از شما جدا شده بودم و اى كاش! مقدّرات الهى، اجازه مىداد به گروهى مىپيوستم كه آنها هماهنگ با افكار و برنامههاى من بودند.
و در ادامه اين سخن، به شرح ويژگيهاى قوم و گروهى كه آنها را شايسته همنشينى و همدلى و همگامى خود مىداند، پرداخته، چنين مىفرمايد:
«همانها كه به خدا سوگند! افكارشان خجسته و پربار و صاحب وقار و بردبارى بودند، همانها كه به حقّ سخن مىگفتند و ظلم و ستم را ترك كردند، آنها كه از پيش در طريق هدايت گام نهادند و در راه روشنى، به سرعت پيش
[١] «تاه» از مادّه «تيه» به معنى سرگردان شدن و متحير گشتن گرفته شده است.