پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٨ - نكته پايههاى اصلى خوشبختى و نجات
اشاره به اين كه اگر شهادت بر توحيد و نبوّت از درون جان برخيزد و آثار آن در گفتار و عمل ظاهر شود آن چنان پاك و خالص مىگردد كه سنگينترين وزنهها را در ميزان اعمال در قيامت تشكيل مىدهد كه اگر آن در ترازوى عمل باشد چيزى كم ندارد و اگر نباشد هر چه در آن بگذارند وزنى نخواهد داشت.
از اين تعبير به خوبى روشن مىشود كه شهادت بر توحيد و نبوّت آن گاه كار ساز است كه آثار آن در گفتار و رفتار انسان كاملا نمايان گردد و همه در مسير آن قرار گيرد.
در حديثى از پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله مىخوانيم كه خداوند به «موسى بن عمران عليه السّلام فرمود: «اى موسى لو أنّ السّموات و عامريهنّ عندي، و الأرضين السّبع في كفّة و لا إله إلّا اللّه في كفّة، مالت بهنّ لا اله إلّا اللّه؛ اگر آسمانها و اهل آسمانها و زمينهاى هفتگانه را در يك كفّه ترازو قرار دهند، و لا إله إلّا اللّه را در يك كفّه ديگر، كفّه «لا إله إلّا اللّه» سنگينى خواهد كرد» [١].
بديهى است كه منظور از سنجش و ترازو در اين جا سنجش وزنى و ترازوهاى مربوط به آن نيست بلكه منظور سنجش ارزشى است با معيارهاى عقلى و معنوى.
نكته پايههاى اصلى خوشبختى و نجات
امام عليه السّلام در اين بخش از خطبه كه در واقع مقدمهاى است براى بخش دوّم كه پيرامون اهميّت تقوا و آثار آن سخن مىگويد در حقيقت ريشههاى تقوا را بيان
[١] «ثواب الأعمال» (بنا به نقل شرح نهج البلاغه خويى جلد ٨، صفحه ٥٧)، اين حديث نخستين حديثى است كه در كتاب «ثواب الأعمال» آمده است.