پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٢٩ - ترجمه

بخش اوّل‌

أيّها النّاس، إنّما أنتم في هذه الدّنيا غرض تنتضل فيه المنايا، مع كلّ جرعة شرق، و في كلّ أكلة غصص! لا تنالون منها نعمة إلّا بفراق أخرى، و لا يعمّر معمّر منكم يوما من عمره إلّا بهدم آخر من أجله، و لا تجدّد له زيادة في أكله إلّا بنفاد ما قبلها من رزقه؛ و لا يحيا له أثر، إلّا مات له أثر؛ و لا يتجدّد له جديد إلّا بعد أن يخلق له جديد؛ و لا تقوم له نابتة إلّا و تسقط منه محصودة. و قد مضت أصول نحن فروعها، فما بقاء فرع بعد ذهاب أصله!

ترجمه‌

اى مردم! شما در اين جهان هدفى هستيد در برابر تيرهاى مرگ كه يكى پس از ديگرى به سوى شما پرتاب مى‌شود، همراه هر جرعه‌اى بيم گلوگير شدن است. و با هر لقمه‌اى بيم گرفتن راه نفس، به هيچ نعمتى از دنيا نمى‌رسيد، جز اين كه نعمت ديگرى را از دست مى‌دهيد. و هيچ كس از شما يك روز عمر نمى‌كند، مگر اين كه از جمع زندگى وى يك روز كاسته مى‌شود. غذايى بر او افزوده نمى‌گردد، مگر اين كه از آن روزيى كه برايش تعيين شده بهمان اندازه كم مى‌شود، هيچ اثرى از او زنده نمى‌شود، جز اين كه اثر ديگرى از او مى‌ميرد، چيزى براى او تازه نمى‌شود، مگر اين كه تازه‌اى از او كهنه مى‌گردد و هيچ چيز براى او نمى‌رويد، جز اين كه چيزى از او درو مى‌شود، (از همه مهمتر اين كه) اصول و ريشه‌هاى ما، در گذشتند، و ما فروع و شاخه‌هاى آنها هستيم، آيا شاخه‌