پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٦٣ - ترجمه
بخش اوّل
فبعث اللّه محمّدا، صلّى اللّه عليه و آله، بالحقّ ليخرج عباده من عبادة الأوثان إلى عبادته، و من طاعة الشّيطان إلى طاعته، بقرآن قد بيّنه و أحكمه، ليعلم العباد ربّهم إذ جهلوه، و ليقرّوا به بعد إذ جحدوه، و ليثبتوه بعد إذ أنكروه. فتجلّى لهم سبحانه في كتابه من غير أن يكونوا رأوه بما أراهم من قدرته، و خوّفهم من سطوته، و كيف محق من محق بالمثلات.
و احتصد من احتصد بالنّقمات!
ترجمه
خداوند محمّد صلّى اللّه عليه و آله را به حق مبعوث كرد تا بندگانش را از پرستش بتها به عبادت خويش دعوت كند، و از عبادت شيطان، به عبادت خود فراخواند (اين دعوت الهى) به وسيله قرآنى انجام شد كه آن را با بيانى روشن تبيين، و استوار كرده است، تا بندگان، پروردگار خويش را بشناسند، بعد از آن كه او را نمىشناختند، و به او اقرار نمايند بعد از آن كه او را انكار مىكردند و او را ثابت بدانند بعد از آن كه او را نفى مىكردند.
خداوند سبحان در كتاب خويش بر بندگان تجلّى كرد و آشكار شد، بىآن كه او را ببينند، بلكه اين تجلى به وسيله آيات قدرتش بود كه به آنان نشان داد و بندگان را از سطوت و غضب خويش بر حذر داشت، و چگونگى نابودى اقوام طغيانگر و درو شدنشان به وسيله عقوبتها و كيفرها را به آنها ارائه كرد.