پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٧ - شرح و تفسير وصف زاهدان در دنيا

بخش سوّم‌

ما بالكم تفرحون باليسير من الدّنيا تذركونه، و لا يحزنكم الكثير من الآخرة تحرمونه! و يقلقكم اليسير من الدّنيا يفوتكم، حتّى يتبيّن ذلك في وجوهكم، و قلّة صبركم عمّا زوي منها عنكم! كأنّها دار مقامكم، و كأنّ متاعها باق عليكم. و ما يمنع أحدكم أن يستقبل أخاه بما يخاف من عيبه، إلّا مخافة أن يستقبله بمثله. قد تصافيتم على رفض الآجل و حبّ العاجل، و صار دين أحدكم لعقة على لسانه، صنيع من قد فرغ من عمله، و أحرز رضى سيّده.

ترجمه‌

شما را چه شده كه با تحصيل مقدار كمى از دنيا مسرور و خوشحال مى‌شويد، ولى هرگز محروم شدن از مقدار فراوانى از آخرت، شما را غمگين نمى‌كند؟! از دست رفتن مقدار ناچيزى از متاع دنيا شما را سخت پريشان مى‌سازد به گونه‌اى كه آثارش در چهره‌هايتان نمايان مى‌شود، و به خاطر آنچه از دست داده‌ايد بى‌تابى مى‌كنيد، گويى اين جا سراى اقامت جاودانه شماست و متاع دنيا هميشه براى شما باقى مى‌ماند.

كسى از شما نمى‌تواند عيب خطرناك برادر خود را (به منظور اصلاح و نهى از منكر) بازگو كند چرا كه مى‌ترسد برادرش نيز همان عيب را در باره او بازگويد! (گويى) همگى دست به دست هم داده‌ايد كه آخرت را كنار بگذاريد و به دنيا عشق ورزيد و دين شما لقلقه زبانتان شده و كارتان شبيه كار كسى است كه گويى تمام وظيفه خود را انجام داده و رضايت مولاى خويش را فراهم ساخته‌