پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٨ - شرح و تفسير باز هم سرزنش دنياپرستان

است (در حالى كه شما نه تنها انجام وظيفه نكرده‌ايد بلكه خشم مولاى خود را فراهم ساخته‌ايد).

شرح و تفسير باز هم سرزنش دنياپرستان‌

در اين بخش كه آخرين بخش خطبه است امام عليه السّلام بار ديگر دنياپرستان را مخاطب قرار داده و با سرزنشها و ملامتهاى توأم با استدلال، براى بيدار ساختن آنها كوشش مى‌كند، نخست مى‌فرمايد: «شما را چه شده كه با تحصيل مقدار كمى از دنيا مسرور و خوشحال مى‌شويد ولى هرگز محروم شدن از مقدار زيادى از آخرت، شما را غمگين نمى‌كند، از دست رفتن مقدار ناچيزى از متاع دنيا شما را سخت پريشان مى‌سازد به گونه‌اى كه آثار آن در چهره‌هايتان نمايان مى‌شود و به خاطر آنچه از دست داده‌ايد بى‌تابى مى‌كنيد، گويى اين جا سراى اقامت هميشگى شماست و متاع دنيا هميشه براى شما باقى مى‌ماند» (ما بالكم تفرحون باليسير من الدّنيا تدركونه، و لا يحزنكم الكثير من الآخرة تحرمونه! و يقلقكم اليسير من الدّنيا يفوتكم، حتّى يتبيّن ذلك في وجوهكم، و قلّة صبركم عمّا زوي‌ [١] منها عنكم! كأنّها دار مقامكم، و كأنّ متاعها باق عليكم).

آرى! چنين است حال بسيارى از مردم دنيا كه از دست رفتن امور معنوى سبب پريشانى آنها نمى‌شود ولى كمترين ضرر مادى آنها را سخت پريشان‌

[١] «زوى» از مادّه «زيّ» (بروزن حيّ) به معنى جمع كردن و گرفتن و بردن و دور كردن است و با توجه به اين كه در عبارت بالا به صورت فعل مجهول و همراه با «عن» ذكر شده به معنى دور كردن و از دست دادن مى‌باشد.