پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٦٧ - چگونگى جلوههاى خدا در قرآن

ايجاد كند كه خداوند را مى‌توان با چشم سر ديد بلافاصله مى‌فرمايد اين تجلّى بدون رؤيت با چشم ظاهر است.

در جمله بعد اشاره به بخش ديگرى از آيات قرآن كه آيات انذار و تخويف است كرده مى‌فرمايد: «خداوند بندگان را از سطوت و غضب خويش بر حذر داشته» (و خوّفهم من سطوته).

و در بخش آخر به آيات گسترده كه از سرگذشت دردناك اقوام پيشين خبر مى‌دهد و درس‌هاى عبرتى را كه در آن است ياد آورى كرده مى‌فرمايد: «و چگونگى نابودى اقوام طغيانگر و درو شدنشان را به وسيله عقوبتها و كيفرها به آنها نشان داد». (و كيف محق‌ [١] من محق بالمثلات‌ [٢]. و احتصد [٣] من احتصد بالنّقمات).

اين احتمال نيز در تفسير جمله‌هاى بالا وجود دارد كه خداوند خود را در كتاب خويش به مجموعه اين موارد (آيات قدرت، تخويف از سطوت و سرگذشت دردناك اقوام گنهكار) نشان داده است.

چگونگى جلوه‌هاى خدا در قرآن‌

همان گونه كه در جاى جاى كتاب آفرينش در آيات آفاقى و انفسى در آسمان و زمين، در بزرگترين منظومه‌ها و كرات آسمانى، و در كوچكترين ذرات وجود ما آثار عظمت و قدرت خدا جلوه‌گر است و به گفته شاعر: